'Ik ben best bereid te werken'

26 february 2013
Heemstede

"Ik ben best bereid te werken," vertelt Liesbeth Kraaijenoord, "Maar het dwingende karakter werkt averechts. Dat kan mijn vorderingen door af en toe voorzichtig naar buiten te gaan, weer tenietdoen. Ik heb straatvrees en PTSD," vertelt zij. "Ik vind het doodeng om de deur uit te gaan. Ik ben er ook niet blij mee, het is mij ook maar overkomen. Misschien moeten ze toegeven dat 'deze mevrouw nooit meer aan betaald werk buitenshuis geraakt'."

Veel regiogenoten zullen haar misschien van gezicht kennen, omdat Liesbeth vroeger met haar ex-man bloemenzaak Fleurtrend aan de Zandvoortselaan runde. De problemen begonnen na de geboorte van hun eerste kind. Kort daarop overleed Liesbeths vader. "Dat én de problemen uit mijn jeugd werden me teveel."Het schuldgevoel dat zij haar kinderen geen gewone jeugd kon geven, roert haar tot tranen.

Al 25 jaar krijgt Liesbeth een uitkering. Onlangs vernam zij van haar consulent Wet, Werk en Bijstand bij de gemeente Heemstede dat er een nieuwe verplichting in werking is getreden die uitkeringsgerechtigden dwingt een 'tegenprestatie naar vermogen' te verrichten. "In een heel onaangenaam gesprek dat ze 'doorpakken' noemen, werd de druk opgevoerd. Ik moet binnen een maand 4 uur wekelijks aan de slag zijn, anders wordt er op mijn uitkering gekort."

Zelf denkt Liesbeth aan zegels plakken, enveloppen vouwen of een telefonische hulpkring onderhouden. "Zolang het maar vanuit mijn eigen huis is, zodat ik de deur niet uithoef." Ze voorziet dat duimschroeven verder aangedraaid worden. "Vier uur wordt natuurlijk 8 uur enzovoorts. Dat zal mijn stoornis verergeren. Van de uitkering kan ik net leven; gaan ze me korten dan red ik het niet. Begrijp me goed, ik wil me best nuttig maken voor de maatschappij, maar niet als ik gedwongen word buitenshuis te werken."