Hanneke Bergsma verrassend

16 december 2011
Den Helder

Je muzikale talent openbaarde zich vast al op vroege leeftijd?

Hanneke: "Nou, eigenlijk niet. Op de middelbare school was ik een verlegen en teruggetrokken meisje, het liefst met een boekje in een hoekje. Maar eenmaal op de pedagogische academie ontdekte ik een andere wereld; ik voelde me steeds meer aangetrokken tot de muziek, vooral de folk met de Amerikaanse zangeres Joan Baez als grote voorbeeld."

Tijdens een schoolfeest speelde de Helderse country-formatie Cajun en de bandleden waren zo onder de indruk van Hannekes gastoptreden dat ze werd gevraagd leadzangeres te worden. Daarna ging het hard, Cajun veranderde de naam in NewDeep en won talentenjachten zoals AVRO's Nieuwe Oogst en Kwistig met Muziek.

De grote doorbraak tekende zich voor jou af in 1988?

"Dat kun je wel zeggen, geinspireerd door Kate Bush proefde ik aan het theatrale aspect van muziek maken en dat lag mij wel. Met het nummer Wuthering Heights eindigde ik op de vierde plaats in de Soundmixshow. Ik kan mij nog herinneren dat je toen maar drie zenders had en het telefoonverkeer plat lag. Een jaar later won ik bijna het Nationaal Songfestival met het nummer 'wacht op mij "

Wat betekende die successen voor je ?

"Eeuwige roem, reizen, optredens in binnen en buitenland, een klein beetje geleefd worden en de start van de Shannah Band. In die twintig jaar dat deze groep optrad zong ik alles en vooral in het begin alleen op gevoel. Maar met logopedie, dat de techniek en het correct ademen oefent, heb ik mijn stem leren gebruiken. Vooral Margriet Eshuijs heeft mij op het conservatorium daarin geholpen."

Vandaag de dag vormt Hanneke Bergsma samen met componist en gitarist Edwin Ligteringen het duo Ligtenberg. Tijdens de laatste Jazz in the Greenhouse in de kas van de Oranjerie mocht zij de titel 'artiest binnen de linie 2011' op haar palmares bijschrijven.

Wat is de reden dat je in het repertoire van Ligtenberg een Fries lied zingt ?

"Ik ben een Bergsma en van Friese afkomst. Voor mij betekent Friesland thuiskomen, ik spreek het niet maar versta het wel. Het nummer heet 'der wie ris' en kent vele vertalingen, voor mij heet het 'er was eens' en heeft alles te maken met de dood in 2008 van mijn moeder, stiefzuster en stiefvader. Ik wil in dat nummer een gevoel verwoorden want niet alles is gezegd en gehoord".

Hoe kun je 'Ligtenberg' omschrijven?

"In het kort zou ik zeggen, stimulerend, dynamisch en onderscheidend. Edwin zorgt met zijn akoestische gitaar voor een uniek en prikkelend geluid dat moeiteloos zijn weg vindt in de pop, jazz, fado en latin. Wij komen het beste tot ons recht in de kleine theaters of op festivals. De luisteraar wordt op een artistiek verantwoorde wijze mee gevoerd in een eigen verhaal en geluid. In deze combinatie zoeken wij naar een vorm waarin zang en een ultieme (theatrale) manier naar voren komt en waarin de opgedane ervaring en kennis van ons leven weerspiegeld wordt."

Ronald van Rietschoten