Moeders maakt kennis met Solar Graffiti

24 may 2013
Eindhoven

Eerst verbaasde ik me over de grote witte ruimte van MU, net nieuw op Strijp. Daarna was ik verbaasd dat het merendeel van de aanwezigen niet jongemannen zijn met capuchon en licht afgetrapte sneakers - die toch op een of andere manier in mijn geheugen naar boven komen bij het woord graffiti - maar vlotte jonge vrouwen.

We starten woensdag met lezingen van twee uit Amerika overgekomen grote kenners over de openbare ruimte en wat voor mogelijkheden daar al niet in te vinden zijn.

David Darts (NYU Steinhardt) geeft een presentatie van de lange weg en de methodes om bijna 50 jaar lang mensen in de openbare ruimte te amuseren. Het effect op de omgeving en het individu. De mens laten flaneren (Charles Boudelaire), subway theater (Jeff Stark), ParaSITE (Michael Rakowitz), PirateBox (David Darts) en The Cruise (Timothy “speed” Levitch). Een kleine opsomming; er is nog veel meer.

En opeens denk bij mezelf dat ik alleen gebruik maak van diezelfde openbare ruimte om snel op een bepaalde bestemming te komen.

In de tweede lezing geeft Jason Eppink (Spoiler alert, Take a Seat, Total Crisis Panic Button) aan dat het gebruik van de openbare ruimte geschikt is om met een lach te betreden. Met respect noem ik hem straatartiest.

Na de lezingen aan de slag met soldeerbout, nijptang en schroevendraaier. Want onze eerste les is het maken van de “ledthrowie”. Het ledlampje dat samen met een knoopcelbatterij en een magneet verder door het leven gaat in de straatkunst.

Deze fijne constructie vereist vaardigheid. De computer wordt alleen gebruikt bij het programmeren van vuurvlieg throwie. De rest is gewoon ambachtswerk. Een heel karwei, maar de dames en enkele heren zijn er vlot in. De lichtjes zijn een feit.

Donderdag is het programma gericht op het maken van een solarconstructie die het straatbeeld van Eindhoven een beetje moet veranderen. Ook daar heeft de groep geen moeite mee. Maar dan in het donker de straat op. Strijp-S is nu voorzien van een paar mooie lichtobjecten die wat meer glans geven aan dat grauwe grijze beton.

Dan de binnenstad in. Als je goed om je heen kijkt, heeft de binnenstad alleen een overvloed van reclamelicht. Angstvallig wordt er niet afgeweken van een georganiseerd en geregisseerd kunstprogramma, op welke manier dan ook.

En dan wil iemand dat een beetje veranderen, komen er meteen bewakers van de openbare orde op je af om te controleren of dat wel mag. Het aardige is dat zij tolerant zijn, dat ze de kunstenaars en hun kunst accepteren na uitleg over het hoe en wat. En daar ben ik ook wel een beetje trots op.

Snel met de bus naar huis. Vertellen dat urban graffiti, op de moderne manier, een zeer vermoeiende job is.

- burgervrouw