Het Huisje van Toen

23 may 2014

Oude herinneringen, of die nu worden opgehaald door voorwerpen, geuren of geluiden, geven ouderen een vertrouwd gevoel. Even terug naar vroeger; even rustig naar de radio luisteren, verhalen vertellen, een kaartje leggen. Voor dementerenden kunnen dit soort trips down memory lane zelfs een therapeutische werking hebben, en daarom wordt in het Henriëtte Roland Holsthuis binnenkort officieel een reminiscentiekamer geopend onder de naam "Het Huisje van Toen".

Oproep Radio N-H

De reminiscentiekamer is tot stand gekomen op initiatief van Henriëtte van Dongen, vrijwilligerscoördinator en activiteitenbegeleider in het Roland Holst, en vrijwilliger Tiny de Groot. Het idee om een herinneringskamer in te richten ontstond twee jaar geleden. Van Dongen: 'Ik geef nu al negen jaar realiteitoriëntatietraining en reminiscentie in het Roland Holst. Tijdens die trainingen probeer ik samen met de oudere bewoners positieve herinneringen naar boven te halen. En hoe kun je die herinneringen nu beter ophalen, dan in een omgeving waarin je de sfeer van vroeger letterlijk voelt en proeft?' Anderhalf jaar geleden deden Van Dongen en De Groot daarom een oproep op Radio Noord-Holland: of iedereen die ongebruikte oude spullen in huis had, deze wilde doneren aan het Henriëtte Roland Holsthuis. 'Daar hebben we enorm veel reacties op gehad', vertelt Van Dongen. 'Amsterdammers, maar ook mensen van buiten de stad, kwamen aan met emaillen pannen, ouderwetse koffiemolens, serviesjes, schilderijen en zelfs met een authenthiek pijpenrekje.'

Sfeer van vroeger

En dan komen de verhalen en herinneringen vanzelf, vertelt Van Dongen. 'De reacties van bewoners die de kamer binnengaan zijn geweldig. Elk voorwerp heeft zijn eigen verhaal, en die komen direct naar boven. Je merkt echt dat kleine voorwerpen heel grote reacties kunnen oproepen. Niet alleen over de spullen in de kamer zelf, maar ook over allerlei tradities en gebruiken van vroeger.' In haar realiteitoriëntatietraining en reminiscentiesessies werkt Van Dongen al jarenlang met thema's en voorwerpen om herinneringen op te roepen. Zij laat de bewoners voorwerpen meenemen waarvan zij zelf vinden dat het bij het thema van die sessie past en gaat daarover vervolgens met hen het gesprek aan. Een geschikte omgeving is daarbij onmisbaar, meent ze. Ze is dan ook blij dat de reminiscentiekamer nu na twee jaar is gerealiseerd. Van Dongen en De Groot hebben op financieel gebied ondersteuning gekregen van de Stichting Vrienden van het Henriëtte Roland Holst en van een doe-het-zelfcentrum in de buurt, dat hen gesponsord heeft.

Nooit af

Van Dongen heeft bovendien nog meer plannen met het Huisje van Toen: 'Ik wil gaan samenwerken met scholen en jongeren uitnodigen om de reminiscentiekamer te bezoeken. De bewoners van het Henriëtte Roland Holst kunnen de scholieren dan aan de hand van voorwerpen in de kamer vertellen over het dagelijkse leven van toen.'

'We zijn er twee jaar mee bezig geweest, en het was zeker veel werk, maar het is zo de moeite waard', vervolgt Van Dongen trots. 'Het Huisje van Toen is echt een aanwinst voor het Henriëtte Roland Holsthuis, het is werkelijk een klein museum geworden.' Maar de kamer is wat haar betreft nooit af. 'Ik ben nog steeds op zoek naar een zand-, zeep- en sodarekje, een oude Douwe Egberts-koffiemolen, en servies en bestek is altijd welkom.'