COLUMN Piet Poell: Menschliches

13 december 2016
Roermond

Door Piet Poell

Hoe krijgen ze zo’n vedette zo ver dat hij nee zegt tegen racisme? Eerst een gesprekje natuurlijk, losjes keuvelend naar de kern en vooral niks forceren. Wil je een nonnenvot? Nee. Wil je een banaan (alleen tegen gekleurde vedetten)? Nee. Wil je een negerzoen (idem)? Nee. Wil je racisme? Nee. Aha, daar heb ik je! Wil je dat herhalen op t.v.? Wat wil je dat ik herhaal? Dat van dat racisme. Wat zei ik daar ook alweer van? Dat je ertegen was. Natuurlijk ben ik ertegen. Maar ook op de televisie? Ah, je bedoelt een schnabbeltje. O.k., wat bied je?

‘Twintigduizend?’
  ‘Wel serieus blijven, hè!’
  ‘Het hoeft maar twee seconden.’
  ‘En de rest. Al die keren dat het opnieuw moet…’
  ‘Het dubbele dan?’
  ‘Per seconde.’
  ‘O.k. Jij wint’
  ‘Daar ben ik sterspeler voor, hè makker! Maar ik vind dat gesmijt met bananen ook erg. Ik hou van bananen. Ik ben een echte bananenman!’

  Volgt het moeizame gezwoeg om die blik in de ogen te krijgen. “Denk maar aan die bananen!” en dan is het in één keer goed. Kunnen we eindelijk op naar de tweede helft. Is toch mooi van zo’n jongen, dat hij opkomt voor racisme! Die bananen vind ik er ook teveel aan. Het moet wel voetbal blijven, of niet, Truus. Truus? Truus! Wat niks gehoord? Als je kut godverdomme oren had, gingen ze er wel in! Breng eens wat pils, het gaat zo weer beginnen!

   Kijk die bruinjoekel, Truus! Die komt toch pas uit de bomen! Ongelikte zwartepiet! Rode kaart, scheids! Stomme flikker! Allemaal reetkevers, die mietjes van scheidsen, Truus! Truus! Kom hier! Breng me Facebook, want dit is niet om aan te zien. “Die fliker blaasd zeker liever op de fluit van die zwarte aap daar wordt ik nou zo pisneidig van.” Like like like! Je voelt je weer innig tevreden omdat je zoveel vrienden hebt. En allemaal no to racism. En bij de meesten vrome HEMA-filosofietjes op hun facebookpagina: het mooiste aan de mens zit niet van buiten, maar van binnen. Op het schoolbord van het leven wordt geen vuiligheid geschreven. Like like like dat het de moord stikt. No to racism kan er ook nog wel bij.

   Maar dan moeten we het hier wel zuiver houden en ons niet laten opvreten door die woestijnratten! Want democratische rechten hebben we ook nog eens als westerse waarde, behalve racisme! Minder, minder van dat volk! heeft de overgrote meerderheid onze Grote Voorman nageroepen en dat is democratie, daar moeten rechters niks van zeggen want die zijn knettergek. En die vuile linkse uitvreters moeten ophouden met schreeuwen dat we wij-zij denken, - wat is dat no to racism dan, hè, flikkers! En heel gauw ophouden met roepen dat we ons teveel door nepnieuws laten leiden, want als je kinderen misbruikt in een pizzeria is dat niet nep maar ernstig genoeg en toen die jongen met zijn mitrailleur erop afging, doken ze natuurlijk allemaal weg en was er niemand, want zo zit onze wereld in mekaar: een en al bedrog!

   Wat zeg je? Dat Theodor Adorno dat allemaal typisch vindt voor onze samenleving? Dat daarin makkelijk een “autoritaire persoonlijkheid” kan floreren? Geef die man een medaille, want zo iemand hebben we nodig!  Hitler. Stalin. Franco. Videla. Iemand die ons eindelijk van dat slappe geouwhoer afhelpt! No to racism!

   Immanuel Kant stelde het al: het is veel comfortabeler om afhankelijk te zijn en je neer te leggen bij de regels van de kerk en de staat dan zelf te denken. Autoritaire persoonlijkheden vinden bij ons een gespreid bedje. Dictators dus. Sporthelden gijzelen ons geweten en sussen het. Neymar en Ronaldo zijn vertegenwoordigers van onze nieuwe ethiek. Nee tegen racisme. In de pauze. En dan: aanvalluh!