Ook paarden naar de tandarts

04 september 2015
Capelle aan den IJssel

Er zijn speciale opleidingen voor dit beroep in Duitsland of de Verenigde Staten, maar Klaartje is een afgestudeerde dierenarts. "Dit heeft als grote voordeel dat ik zelf mag verdoven. De gemiddelde gebitsverzorger voor paarden mag dit niet. Er moet dan een dierenarts bij zijn", legt ze uit. "Een paard is een vluchtdier en kan veel stress ervaren bij een behandeling, dus een verdoving is voor de meeste paarden prettig. Sommige gebitsverzorgers vijlen met de hand, maar ik doe alles elektrisch. Zeker bij oudere paarden is handmatig vijlen niet zo wenselijk, want hierdoor kunnen kiezen los gaan zitten. Paarden die in het wild leven, maken per dag ongeveer zestigduizend kauwbewegingen, terwijl hun bij mensen verblijvende collega’s ongeveer twintigduizend  kauwbewegingen per dag maken. Hierdoor slijten hoeken en randen van tanden en kiezen onvoldoende af en ontstaan er pijnlijke haken die in de wang van een paard kunnen snijden."

Moeite met eten
Dit is ook het geval bij Charmeur, een achtjarige ruin die op stal staat bij Manege Prinsemolen. Charmeur had nog nooit de tandarts op visite gehad, maar zelfs als patiënt hangt hij de charmeur uit. Zijn eigenaresse Ceracella Giezekamp had gemerkt dat Charmeur een beetje protesteerde als hij ‘naar links moest’ en hij had wat moeite met eten. Eén kritische blik van Klaartje van Delden in deze paardenmond was voldoende om te begrijpen dat er flink gevijld moest worden. Er was inderdaad aan de linkerkant een haak gevormd die in zijn wang sneed.

"Waarom weet ik niet, maar merries bieden vaak meer weerstand dan de heren", grinnikt de tandarts.

Na de behandeling was Charmeur nog wat suffig. Hij kreeg zijn mooie glimmende halster weer om, maar mocht een uurtje niet eten en kon de volgende dag pas weer bereden worden. Charmeur had dus een snipperdag. Een wandelingetje na zijn tandartsavontuur beviel hem echter prima.

www.paardentandartskvd.nl