Brand Huis ter Duin heeft na 25 jaar nog veel impact

26 january 2015
noordwijk zh

De herinnering aan deze brand wordt nog altijd levend gehouden bij de Noordwijkse brandweerkazerne aan de Duinwetering waar een monument en een gedenkplaat staan met daarop de namen van de drie slachtoffers Nico Steenvoorden, Jan de Ridder en Gerrit Heeringa. Een kwart eeuw later staat die gebeurtenis nog altijd diep in het geheugen gegrift van de toenmalige korpsleden. Mat van der Linden, thans 67 jaar en destijds vrijwilliger bij de Noordwijkse brandweer, was als chauffeur/brandmeester met zijn voertuig als eerste aanwezig bij Huis ter Duin. Zijn relaas van de gebeurtenissen maakt na al die jaren nog altijd diepe indruk.

'We waren op de Grent bezig met het opruimen van de stormschade. De wind nam in de loop van de middag steeds meer in omvang toe, zodat we al uren op pad waren. Aan het begin van de avond toen er een melding binnenkwam vanaf Huis ter Duin was er al sprake van orkaankracht. Al snel voegde het gehele korps van 46 man zich met het complete materieel bij ons', herinnert hij zich het begin van deze zo dramatisch verlopen donderdagavond. 'Mijn collega's waren elders in de gemeente op pad. Na met de HV 685 als eerste te zijn gearriveerd bleek de eerste melding over stormschade bij Huis ter Duin, anders te zijn. Er woedde een uitslaande keukenbrand op de eerste verdieping. Die leek op het oog toen nog beheersbaar. 

Door de orkaanachtige storm verslechterde de situatie echter snel. Brandweerploegen uit de omliggende plaatsen werden dan ook al snel opgeroepen. Uiteindelijke gingen twee aanvalsploegen bestaande uit elk drie personen het reeds ontruimde pand binnen op het moment dat dit mogelijk leek. Daarbij werden zij verrast door een zogenaamde flashover. Een plotselinge explosieve verbranding door verzamelde gassen tussen het plafond verrast deze manschappen. De tweede ploeg werd als het ware van de trap geblazen en wist zich in veiligheid te brengen. De eerste werd hierdoor echter door het vuur ingesloten, met naar later bleek dramatische gevolgen. Twee reddingspogingen mislukten door nieuwe flashovers. We kregen geen contact meer met de collega's.'

Verslagen

'De hevige storm zorgde ervoor dat de brandweerlieden die buiten actief waren zich nauwelijks staande wisten te houden', vervolgt Van der Linden. 'Toch gingen de bluswerkzaamheden in alle omvang door. Waarbij het langzaam maar zeker tot, met name de Noordwijkse manschappen, doordrong dat er zich binnen een ramp had voltrokken. 'Uiteindelijk werden onze manschappen rond middernacht teruggetrokken. De overige korpsen hadden nog uren werk om het vuur te blussen. We keerden gedesillusioneerd, verslagen en doodmoe in de kazerne terug. Voor Nico, Jan en Gerrit zou het 'Terug in de kazerne' nooit meer klinken'.

Ook bij het thuisfront sijpelden de berichten over de ramp die zich had afgespeeld langzaam maar zeker door. 'Thuis was bij ieder van de Noordwijkse brandweerlieden de spanning ook gestegen nadat berichten over de vermissing van drie personen via de scanner langzaam maar zeker waren doorgedrongen. Uiteraard was mijn vrouw blij te horen dat ik terug was in de kazerne, maar het verdriet over het verlies van drie collega's overstemde eigenlijk alles'.

Na de zeer indrukwekkende begrafenis van de drie omgekomen collega's ging het korps na een paar dagen rust weer als korps aan de slag. Er haakte niemand af. Ook na verloop van tijd niet. 'Dat had mede te maken met de uitstekende nazorg die we kregen. We waren mentaal weer sterk genoeg om daar waar nodig aan de slag te gaan. Dat is voor mij doorgegaan tot het moment dat ik elf jaar later in 2001 afzwaaide. De brand bij Huis ter Duin is het absolute dieptepunt van 25 jaar lidmaatschap van de vrijwillige brandweer. Die dag zijn we door de natuur verslagen'.

Dat laatste was ook de eindconclusie van de onderzoekscommissie die de brand later minutieus onderzocht.