Humanitas countert isolement: 'Eerst schaamte overwinnen'

07 october 2014
Lisse

De crisis waarin wij ons bevinden, is volgens Roelen niet alleen economisch, ook psychisch. 'Ons werkgebied loopt van Oegstgeest tot en met Hillegom. Wat mij meteen opviel, toen ik met dit werk begon, is dat niet alleen ouderen in een isolement zitten. Ook begin-40'ers. We leven in een maatschappij, waarin het succesvol zijn wordt benadrukt. Dat beeld wordt nog eens versterkt via de sociale media, zoals Facebook. Wanneer je dan te maken krijgt met tegenslagen in het leven, heb je al snel het idee dat je niet voldoet. Mensen moeten vaak eerst hun schaamte overwinnen, voordat ze zich aanmelden bij ons.'

Bekommeren

De meeste deelnemers aan en vrijwilligers van Samen Optrekken komen, procentueel gezien, uit Lisse. Volgens Roelen zou het project overbodig zijn, wanneer men meer oog voor elkaar heeft, en niet alleen in eigen kring. 'Het idee, dat mensen in een dorp elkaar op allerlei manieren helpen, gaat niet altijd op. Als praktijkvoorbeeld noem ik een 46-jarige inwoner van Lisse. Bij deze man zaten twee jaar lang de gordijnen dicht. Niemand leek zich om hem te bekommeren. Gelukkig is hij uiteindelijk naar de huisarts gegaan. Die gaf hem het advies aan te kloppen bij Humanitas. Stap voor stap helpen wij invulling te geven aan zijn leven. De man is nu op zoek naar een baan, heeft het contact met oude vrienden hersteld en voelt zich langzaam maar zeker deel uitmaken van de maatschappij.' Niet iedereen heeft de sociale vaardigheden om zonder steun uit de problemen te geraken. 'Wanneer iemand zich komt melden bij ons dan gaan wij een intake-gesprek aan. Gekeken wordt naar wat de wensen zijn. Vervolgens wordt een match gemaakt met een vrijwilliger die in dit plaatje vast. Aan hem of haar worden hoge eisen gesteld. Het gaat om onder meer empathisch vermogen en levenservaring. Onder de vrijwilligers zitten bouwers, schrijvers, psychologen, werklozen en mensen met een full-timebaan.' Roelen geeft aan, dat er een vertrouwensband ontstaat. 'Meestal een keer per week is er contact. Het kan gaan om een kopje koffie drinken, een stukje fietsen of het gezamenlijk bezoeken van een activiteit. Intussen werken deelnemer en vrijwilliger aan het opbouwen van een nieuw netwerk. Naast contacten van vroeger herstellen, kan het gaan om nieuwe vriendschappen en hobby's. Zingeving speelt een belangrijke rol; steeds in het oog houdend de zelfredzaamheid. Het doel is, dat de deelnemer binnen een jaar een voller, rijker leven heeft, waarna de vrijwilliger met een gerust hart het traject beÃĢindigt.'