Een aantal jaren geleden ontmoette ik Jan Poortvliet voor het eerst. Het was tijdens een Haarlemse Honkbal Week in de skybox van Jan de Wit. Jan was net trainer van Telstar geworden en samen met de toenmalige technisch directeur van Telstar, Toon Beijer, was Jan daar te gast.
Uiteindelijk deed Jan het licht uit in het stadion. We hebben heel veel gepraat over voetbalzaken in het algemeen en de toekomst van Telstar in het bijzonder. Na dat eerste gesprek had ik al in de gaten dat Jan anders was dan de meeste trainers. Jan was namelijk echt, en behoorde niet tot het gilde van trainers die zichzelf zo goed vinden. Jan was en is namelijk een liefhebber van het spelletje. Misschien heeft het te maken met zijn afkomst, hij is afkomstig uit het Calvinistische plaatsje Arnemuiden, dat hij zo eenvoudig en puur is gebleven. Misschien ligt hierin de sleutel van zijn succes: Met FC Den Bosch werd hij kampioen ( maar moest toch vertrekken) en bij Telstar behaalde hij de nacompetitie. Daarna vertrok hij naar de amateurs van Nuenen, en via Helmond Sport belandde hij bij Southampton. Bij Southampton werkte hij samen met Mark Wotte. Een combinatie die al vooraf gedoemd was om te mislukken. Een echte met een nagemaakte, dat werkt niet. Dat bleek ook: Wotte werkte Poortvliet er uit, om daarna doodleuk zelf trainertje te gaan spelen. Zonder veel succes echter, Southampton degradeerde onder Wotte. Gelukkig keerde Jan weer terug in het Nederlandse voetbal, nu bij Eindhoven, de plaats waar hij ook woonachtig is. Daar presteerde hij wat bijna niemand voor mogelijk hield: hij pakte een periode titel. Met minimale middelen wist hij het maximale uit deze ploeg te krijgen. Dat getuigt van grote klasse. Zelf had ik ooit gehoopt dat Haarlem een aantal jaren geleden zo slim was geweest om Poortvliet aan te trekken. Op sportief gebied had hij de club naar een hoger plan kunnen tillen. Het succes is Jan van harte gegund, en misschien komt in de toekomst zijn droom om trainer te worden van zijn geliefde FC Antwerp nog eens uit. Jan, veel succes in de toekomst, waren er nog maar meer trainers in het betaalde voetbal zoals jij.
Rolf Bastiaan