SPORT |
16 december 2011
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie (Haarlems Weekblad)
Ruim tien jaar geleden had ik samen met mijn collega Hans Akkerman, in een klein café in Haarlem een afspraak met de toen zeer succesvolle volleybalcoach Toon Gerbrands. Met het Nederlands herenvolleybalteam was hij toen net Europees kampioen geworden.
Van te voren had Gerbrands mij al verteld dat hij maar een half uur de tijd had voor het gesprek. Het werd uiteindelijk twee uur. Zelden heb ik iemand zo bevlogen en zinvol over sport en sportbeleving horen praten.
De afgelopen weken heb ik veel aan hem moeten denken terwijl ik in de media de soap volgde bij Ajax. Gerbrands is naar mijn mening een van de weinige mensen in Nederland die de puinhoop die bij Ajax is ontstaan kan oplossen. Na zijn volleybaltijd stapte Gerbrands over naar de DSB schaatsploeg en trad hij in dienst als directeur bij AZ. Ook in de woelige tijden van AZ ( de DSB affaire ) bleef Gerbrands altijd zijn verstand gebruiken en heeft de club er weer helemaal bovenop gebracht. Ook ten opzichte van Dirk Scheringa is Gerbrands altijd positief gebleven, hoe moeilijk het ook voor hem geweest moest zijn. AZ staat nu bovenaan in de eredivisie, dat is niet alleen te danken aan de technische staf en het spelersmateriaal, maar ook vooral om de serene rust die er rond de club heerst. Voor die rust is Gerbrands grotendeels verantwoordelijk. Wanneer er wel eens problemen zijn worden die intern netjes opgelost en er wordt niet met modder gesmeten. Hoe anders is het in Amsterdam, waar iedereen met iedereen overhoop ligt, en het vertrouwen helemaal weg is.
Juist een persoon als Toon Gerbrands zou in staat kunnen zijn om Ajax van onder tot boven helemaal te reorganiseren, maar ik ben bang dat hij dat niet gaat doen. Gerbrands voelt zich geweldig thuis in Alkmaar en het zou mij niets verbazen als hij in april samen met de spelers en technische staf de kampioenschaal omhoog mag houden.
Rolf Bastiaan