Lekker lunchen bij Beach Club Tien

Sommige mensen gaan er zelfs als ’s morgens vroeg heen, om het beste plekje op het terras te scoren. “Kunnen we zo’n bankje ook reserveren?” vraag ik aan de Duitse mevrouw, die met een dik boek op haar benen over de bank gedrappeerd ligt. “Dat kan niet.” legt ze uit. “Kunt u me dan een seintje geven, als u weggaat?” vraag ik hoopvol. ‘We gaan pas vanavond laat weg,” zegt ze verontschuldigend. Enfin, sommige mensen ‘kamperen’ bijna bij deze beachclub. Daar kun je niet tegenop.

Speciale bieren
Wij van Webregio zoeken dan maar een gewone terrasplek. Mijn liefje vindt het beter zo. Nu kunnen we fijn onder een grote parasol in de schaduw zitten. Dat is ook heel wat waard met deze temperaturen. Een vlotte jongen met een zwart t-shirt waarop 10 staat, komt ons de kaart brengen. Je kunt hier trouwens zeer goed borrelen. Er staan alleen al 10 verschillende speciale biertjes op de kaart. Ik wil echter een lekkere droge witte wijn. Onze ober raadt ons de huiswijn, de sauvignon blanc aan. Die is inderdaad niet te versmaden. De koele condensdruppels plakken schitterend aan het glas.

Broodje kroket
Achter ons zitten vier tienermeisjes in bikini te kaarten. Ze bestellen een broodje kroket en babbelen vrolijk verder. ‘Tot vier uur ’s middags kunt u van de lunchkaart bestellen,’ staat er op de menukaart. ‘In overleg met de keuken is het ook mogelijk om tijdens de lunch gerechten van de dinerkaart te bestellen.’ Ik heb flink gefietst en dus een stevige trek. De ‘Entree aan Zee’ lijkt me wel wat: een proeverij van koude en warme voorgerechten voor twee personen. Helaas blijkt de keuken daar nog niet helemaal klaar voor. Wel kunnen we kiezen uit een van de zeven maaltijdsalades.

Hollandse lunchcultuur
“Nederland heeft niet echt een lunchcultuur,” legt onze gastheer Robin Molenaar uit. “De meeste mensen vinden een broodje meer dan genoeg. Wel zien we dat er iets veranderd, als ze bijvoorbeeld net in Frankrijk op vakantie zijn geweest. Dan gaan ze wel eens wat langer voor zitten. Zoals jullie een uur of drie uittrekken voor een lunch.”

Thaise beefsalade
Ik steek mijn neus weer in de kaart. De Thaise beef salade spreekt me wel aan. ‘Gekruide biefstukreepjes met seizoensgroenten en cashewnoten.’ Lekker gezond, denk ik. Mijn liefje valt voor de Carpacciosalade met parmezaan, pijnboompitten en pesto. Naast ons strijken drie jonge, hippe Turkse toeristen neer. Gel in het haar, strakke zwembroek of bikini, grote gouden kettingen, gespierde armen, gebruinde huid. Een ervan klapt een kleine laptop open. Er komt muziek uit de schootcomputer. House. De muziek trekt de aandacht en dat is ook precies de bedoeling. Het is zien en gezien worden bij Beachclub Tien.

Leesvoer
De keuken is nog wel even bezig en dus neem ik het ervan. Op de krantentafel binnen in de strandtent liggen tientallen bladen. Er is voor elk wat wils. Ik kom terug met een Vrij Nederland, een reismagazine en een Hollands Diep. Alles ademt de sfeer van vakantie, reizen en uitgaan. Heerlijk. Ik leg mijn voetjes op de stoel naast me en kijk even uit over zee. Ja, zo kan ik wel de hele middag blijven zitten.

Supermalse biefstuk
Even later komt onze salade. De biefstuk is lekker mals en pittig. Er zitten wat hete sambal in de dressing verwerkt. De dressing is lekker zoet. Je proeft duidelijk oestersaus met wat gembersiroop. Van alle soorten sla krijg ik wat:  lola rosso, lolo bianco, veldsla, rucola. Afgetopt met grote rode uienringen, tomaat, komkommer pijnboompitjes. Als ik nu niet slank blijf, dan weet ik het niet meer. Ik zit te smullen. Op het bord van mijn liefje is het een feest van verdunde pestosaus, met kappertjes, balasmico en parmezan en pijnboompitten. De carpaccio ligt op een bedje van sla. We nemen er wat knapperig Turks brood met boter bij. Helemaal goed.

Uitbuiken aan zee
Na de uitgebreide lunch zit ik lekker uit te buiken. Ik kijk door mijn zonnebril naar de toeristen die een klein winkeltje vol snuisterijen binnengaan. Emmertjes en schepjes, zonnebrandolie, schelpen en wat dies meer zij. Salzamuziek schalt uit de boxen. Nog eventjes voordat we weer op de fiets stappen. Ik geniet nog na van het lekkere eten en drinken. Het wijntje heeft me in een mellow roesje gebracht. Een ding weet ik zeker: Voor die Entree aan Zee komen we wel terug! Als we hier eens gaan dineren… of misschien wel in weekend van 20 augustus, bij het Culinair
Zandvoortfestival!

Tekst: Daniëlle Smaling