Column |
29 mei 2011
|
32
|
Door Leander Mascini, dichtbijredacteur
Ik wilde het met alle liefde onbesproken laten, maar een wijziging in de openingstijden doet mij anders denken. Het leek de hoge heren van de gemeente een leuk idee om op zondag de supermarkten open te gooien. Uit onderzoek is gebleken dat onze gemeenschap een dermate hoog percentage hersendoden huisvest dat niet in staat is om op elke willekeurige dag behalve zondag alles wat nodig is in huis te halen.
Op de zevende dag, lieve mensen, was God’s Schepping voltooid en kon hij rusten. Hij was er zo aan toe dat hij er direct een heilige dag van heeft gemaakt. Lekker met de tanden een pintje opentrekken, languit op de tweezits een documentaire gadeslaan en daarna verder met een ingewikkelde sudoku. Dat God niet voor één gat te vangen is wisten we natuurlijk allang, dus het mag geen verrassing heten dat hij ergens in de kleine lettertjes van de Tien Geboden een verbod op werk en leven op de zondag heeft vermeld. De draak. Elke zondag tonen de winkelcentra en supermarkten verlaten, en God zag dat het goed was. Wie uiteindelijk de knoop heeft doorgehakt weet ik niet, maar de zevende dag is er tegenwoordig eentje van snel boodschappen doen, meubels kijken en plantjes kopen.
Vers 2 van Genesis beschrijft de aarde als een onherbergzame woestenij. De schrijver heeft duidelijk nooit rond kwart over vier bij de buurtsuper geprobeerd met een bescheiden boodschappenlijstje na een half uur weer buiten te staan. Een ware orgie van consumptiedrang. Je expres op zaterdag inhouden zodat je op zondag de laatste rommel nog moet halen, gewoon omdat het kan.
Dit alles even met het oog op de onlangs aangekondigde komst van de nieuwe Messias, die overigens zonder tegenbericht niet op is komen dagen. Dan mag je nog wel een heilige zijn, maar dat is gewoon onbeleefd. Als God in plaats van een week gewoon zijn tijd had genomen, had hij die Jezus misschien nog wat manieren bij kunnen brengen. Want dit werkt niet.
‘Och, nu heb ik wel een man gemaakt, maar ben ik het vrouwtje vergeten. Zeg Adam, trek jij er eens een rib uit. Dan regel ik iemand die af en toe jouw boomhut een beetje op orde komt houden’. En daar was Eva. Ik weet niet of God er meer mee zit dat ze van de appel hebben gegeten, of dat zijn volk nu op zondag de appels staat af te wegen. Maar in dat laatste kan ik mij wel vinden. Mocht Jezus alsnog besluiten om even langs te komen en hij staat zondag bij mij voor de deur, dan heb ik in ieder geval alle boodschappen al in huis.
Ward de Weerd
Volg mij ook via Twitter