Het was niet de eerste keer dat ik met mijn vriendin bij De Vlietlanden ging eten, in het nabijgelegen Wervershoof (eigenlijk dichterbij Onderdijk, maar goed). De laatste keer dat we bij De Vlietlanden aten was echter al weer enkele jaren geleden en inmiddels is het restaurant overgenomen door een nieuwe eigenaar. Die blijkt het restaurant een flinke make-over te hebben gegeven, qua interieur en mogelijkheden voor feesten en partijen maar vooral in de keuken. Waar wij De Vlietlanden herinnerden als een plek waar je vooral even snel en eenvoudig kunt eten, krijgen we deze bewuste avond zowaar een zeer uitgebreide kaart vol streekgerechten en smakelijke combinaties van vlees en vis voorgeschoteld.

Het duurt dan ook even voor we onze keuze hebben gemaakt; er zijn immers zoveel smakelijk klinkende voor- en hoofdgerechten, allemaal met een grappige naam op de kaart gezet (Als een Kip Zonder Kop, Een Stevige Huilbui). Uiteindelijk valt ons oog op Effe Proef Draaien, een combinatie van warme en koude voorgerechten voor wie niet kan kiezen. Deze is ook te bestellen voor twee personen.

Proefdraaien voor het proefdraaien
Nog voor het voorgerecht op tafel staat worden we getrakteerd op een aantal heerlijke warme broodjes met huisgemaakte pesto. De pesto doet zeker niet onder voor de pesto die we regelmatig in huis halen bij een delicatessenwinkel. Vervolgens krijgen we een heerlijk kerriesoepje met appelpartjes, vergezeld door een grote gamba.

Even later kan het echte werk beginnen. Er komt een groot bord op tafel met daarop dunne plakjes tonijn, carpaccio, meloen, zalm met daarbij Hollandse garnalen en stukjes zachte paling. Op ons eigen bord krijgen we een schaaltje gebakken mosselen en een kommetje met daarin een stukje warme eendenborst in een Japanse saus. Allereerst vraag ik me af hoe we dit allemaal op gaan krijgen en ook nog ruimte over kunnen houden voor het hoofdgerecht. Maar dit is geen voorgerecht om doorheen te haasten en we hebben de hele avond de tijd. Al het vis en vlees op het bord is heerlijk van smaak maar vooral de mosselen smaken me erg goed. Dat is verrassend, want normaal gesproken vind ik mosselen niet echt lekker.

Een slippertje maken
Als we ons eenmaal in een rustig tempo door het voorgerecht hebben geprikt, is het even later tijd voor onze slibtong en grillspies van lamsvlees; de hoofdgerechten. Of ‘Een Slippertje maken’ en ‘Lam a da ma doen’ zoals de gerechten op de kaart zijn terug te vinden. Ik krijg drie krokant gebakken sliptongetjes met remouladesaus en mijn vriendin een grillspies van met honing gemarineerd lamsvlees en huisgemaakte knoflook saus. Mocht mijn honger na het voorgerecht enigszins zijn gestild, bij het zien van mijn hoofdgerecht is deze weer terug. Bijgaand krijgen we een schaal gebakken aardappeltjes, een schaaltje broccoli en bloemkool en een salade. De sliptong smaakt heerlijk in combinatie met de remouladesaus en de vis laat zich zeer gemakkelijk van de graat afhalen met het fileermesje. Aan de overkant wordt de grillspies goedkeurend verorberd.

Tot de volgende keer
Nog voor het toetje is het voor mij eigenlijk al duidelijk. De Vlietlanden is een restaurant geworden waar ik met veel plezier vaker naar terug zal keren. Als Medemblikker kon ik al kiezen uit een aantal leuke restaurants die vlak om de hoek zijn en nu is er weer een bijgekomen. Na die constatering stelt vervolgens ook het toetje bepaalt niet teleur. Op de kaart miste ik helaas wel een kaasplankje en dus ben ik voor ijs gegaan. Voor mijn neus staat een Zwitsers bankgeheim; Zwitserse chocoladeschilfers verwerkt in ijs, witte chocoladeroomijs met een laagje witte chocolade, en cappuccino ijs. Mijn vriendin deed al niet aan Sonja Bakker, maar het SONJA’S SAS Dessert maakt dat nog eens duidelijk. Dit ‘ordinair grote dessert’, met allerlei soorten ijs door elkaar, wordt op een weegschaal geserveerd om de verwijzing naar onze streekgenote compleet te maken. Tot slot bestellen we nog een thee, om vervolgens voldaan afscheid te nemen van De Vlietlanden.

Toegegeven, mijn verwachtingen waren niet hooggespannen. De Vlietlanden heeft de lat echter niet alleen hoger gelegd, het mikt op een heel andere doelgroep dan voorheen. Dat vereist wel wat lef en doorzettingsvermogen, maar die lijken zich wel uit te betalen. Met het vernieuwde De Vlietlanden hebben de restaurants er een geduchte concurrent bij, die alle dagen van de week open is.

Tekst: Frank van der Molen