Luna Rossa: traditioneel Italiaans aan de Roode Steen

Thuisgekomen van een lange dag werken, even opgefrist en hup, snel in de auto richting Hoorn. Nog geen kwartier later staat de auto veilig ‘aangemeerd’ op de Westerdijk en zijn we na een korte wandeling in het aan de Roode Steen gelegen etablissement aangeschoven. Geen moment te vroeg, want trek hebben we.
 
De eerste drankjes staan al snel op tafel en niet veel later zijn ook de gerechten besteld. Zowel mijn vrouw als ik hopen op een mandje brood om de ergste trek wat te stillen, maar helaas blijft die achterwege. Misschien geen Italiaans gebruik? We zijn vanavond tenslotte in een echt Italiaans restaurant, gerund door Italianen dus.
 
Gelukkig laten de voorgerechten niet lang op zich wachten. Voor mij wordt een Vitello tonnato neergezet, dun gesneden kalfsvlees met tonijnsaus. Het vlees is heerlijk zacht en de tonijnsaus geeft het koude gerecht een prima frisse smaak. Tegenover mij wordt een gemengde salade verorberd. Een salade waar behalve sla eigenlijk alleen olijven in te vinden zijn. Eenvoudig, maar wel fris en niet te zwaar op de maag.

Sfeervol uitzicht 
Wachtend op het hoofdgerecht neem ik mijn omgeving eens goed in me op. Misschien wel het mooiste aan Luna Rossa is de ligging aan het plein de Roode Steen. In de ietwat mistige avond zorgen de lantaarns voor een sfeervol uitzicht op het populaire uitgaansgebied. Je kunt het beeld van JP Coen, dat sommige Hoorinezen liever zien verdwijnen, bijna een hand geven.


 
Terug uit dromenland wordt mijn aandacht getrokken door een paar flinke vlammen schuin naast mij. De kok van het restaurant staat hier noest aan mijn hoofdgerecht te werken. Met een soort wok of schaal en vuur wordt de door mij bestelde lintpasta met bospaddenstoelen en worst met Parmezaanse kaas bereid. Hoe dit precies in zijn werk gaat wordt me niet duidelijk, maar de geur vertelt me dat het helemaal goed gaat komen. Iets dat later wordt bevestigd als het gerecht daadwerkelijk voor me staat. Vooral de grote bospaddenstoelen komen goed tot hun recht in combinatie met de zachte pasta en de Parmezaanse kaas.
 
Mijn vrouw heeft gekozen voor een pizza salami, mozzarella. Bij het zien van de omvang van de pizza schat ik in dat ze wellicht de helft ervan op zal lusten. Een onderschatting, want op het moment dat ik met mijn laatste happen pasta bezig ben, is er nog maar klein puntje van over. De conclusie kan dan ook niet anders luiden dan dat de pizza zeer goed gesmaakt heeft.

Zware oogleden 
De oogleden beginnen ondertussen aardig zwaar te worden, maar zonder dessert is de avond niet compleet. De kaart is gauw weer terug bij tafel en we gaan beiden voor eenvoudige gerechten, want we zijn ondertussen aardig gevuld. De keuze: een coppa Luna Rossa, verse aardbeien met ijs en slagroom en een coppa Della Salute, een verse fruitsalade met yoghurt. Het verse fruit werkt verfrissend en de gerechten zijn gelukkig licht verteerbaar.
 
Als ik de laatste restjes yoghurt uit het schaaltje lepel, maar ik de balans op. Luna Rossa is me goed bevallen, een restaurant dat het in mijn ogen vooral moet hebben van de traditionele Italiaanse keuken en zijn gunstige ligging voor een avondje uitgaan of na een dag lang winkelen in Hoorn.