SCHIEDAM - Vluchtelingenwerk Schiedam zet donderdagavond verborgen gedichten in de spotlight tijdens nationale gedichtendag. Vluchtelingen en migranten dragen donderdagavond gedichten voor. Gedichten die zij hebben meegenomen vanuit hun thuisland en het waard zijn gedeeld te worden met anderen.
Culturele bagage
Maragarita Mena van Vluchtelingenwerk Schiedam legt uit: “Wij denken dat iedereen die naar Nederland is gekomen, een culturele bagage me zich mee neemt, die niet zichtbaar is. Eerst, in het begin, omdat je de taal niet spreekt. Later, omdat je dan mee gaat doen in de maatschappij. Zo blijft het verborgen, ook met bijvoorbeeld gedichten. Terwijl dat juist zo'n rijke bagage is, iets wat je met anderen kunt delen, waar je trots op kunt zijn.”
Positiviteit
Juist daarom heeft het vluchtelingenwerk besloten deze avond te organiseren. “Het is ook iets van eigenwaarde terugwinnen. Vluchtelingen en migranten zitten heel lang in een proces van onzekerheid, een lange procedure van wachten en wachten, dat kan heel negatief zijn. Dit geeft weer iets positiefs.”
Afghanistan, Rusland en China
En dat blijkt: zo'n veertien aanmeldingen zijn er binnen gekomen voor de dichtavond. Dichters kunnen hun eigen werk voordragen, maar dus ook gedichten die vanuit hun eigen taal en achtergrond vertaald zijn naar het Nederlands. Er is onder andere iemand uit Afghanistan, er is een Russisch gedicht vertaald en een dame uit China die een levensfilosofie uit het Taoïsme vertaalde.
Poëzie
Margarita heeft zelf ook een gedicht vertaald. Zelf is ze afkomstig uit Chili, ze woont nu zo'n 35 jaar in Nederland. Haar keuze was een gedicht van een Argentijn, over een Argentijnse dichteres die zelfmoord pleegde toen zij hoorde dat ze kanker had en zou overlijden. “Ik heb dit niet zozeer om het verhaal gekozen, maar meer om de poëzie, om de manier waarop hij het interpreteerde. Niet als het einde, maar eerder een verder leven van de dichteres, diep in de zee met de zeebewoners, op zoek naar nieuwe gedichten.”
Moeite waard
Samen met haar dochter heeft zij het gedicht vanuit het Argentijns vertaald naar het Nederlands. “Dat was best een uitdaging, om zoiets moeilijks wat eigenlijk niet direct in een andere taal vertaald kan worden, toch goed onder woorden te brengen.” De moeite waard vond ze het wel: “Het is gewoon heel leuk om dit met anderen te delen!”