Studentenwoningen oplossing snelwegoverlast?

De oplossing? Een twee kilometer lang studentencomplex.

Het denken begon aldus, vertelt John Buitink van LLNS. Om geluid en vervuilde lucht echt tegen te houden moet een muur worden gebouwd die voldoende weerstand biedt. Echter, hier hangt een prijskaartje aan dat het bedrag dat de minister beschikbaar heeft, zeer waarschijnlijk te boven gaat.

Dus dachten ze bij LLNS: we moeten iets bedenken dat eigen geld genereert. Kantoren staan toch al leeg, maar studentenwoningen, was daar niet een tekort aan? Of preciezer nog, woonruimte voor net-afgestudeerden, die hun studentenkamertje hebben moeten verlaten, maar nog niet direct toegang hebben tot de reguliere woningmarkt?

Buitink kende al een architect, uit de wijk zelf, Shai van Vlijmen van NarrativA ArchitecteN, en samen met hem ontstond zo het idee om langs de zuidrand en een klein of groter deel van de oost- en westrand van Lunetten één langgerekt wooncomplex voor deze doelgroep te bouwen. Dat is twee vliegen in één klap, en Van Vlijmen sloeg direct enthousiast aan het tekenen.

Men had tevoren een paar duidelijke randvoorwaarden gesteld. Zo'n wooncomplex mag geen extra ruimte van het park afnemen en het mag geen extra autoverkeer of parkeerdruk in de wijk opleveren. Zo ontstond het idee om de woningen precies op de plek van de huidige geluidswal, overhangend over de snelweg te realiseren. Ontsluiting zou buiten de wijk om moeten, buiten de wal of zelfs 'als een mollengang door het huidige talud'. Dat kost geen extra ruimte en er is in zee aan woonruimte te creëren.

Als je dan ook nog zorgt dat het gebouw aan de wijkzijde geen gewone gevel krijgt, maar het bestaande uiterlijk van een groene heuvel behoudt, is het idee ook nauwelijks horizonvervuilend voor wijkbewoners die op het park uitkijken. Ter vergelijking: nu kijken mensen 'op een bruine muur met lichtblauwe pilaren en plexiglas dat 's nachts werkt als een lampenkap', aldus Buitink. Hoewel de toekomstige bewoners per auto buiten de wijk worden gehouden, zijn hun woningen aan de wijkzijde wel per fiets en te voet toegankelijk, zodat ze er toch ook weer wel bijhoren als Lunettenaren.

Het idee roept uiteraard ook veel vragen op. Want Lunettenaren die een redelijk eind van de snelwegen af wonen, klagen nu al steen en been over de vuile lucht en het geluid; hoe moet dat met mensen die straks boven de snelweg komen te wonen? Worden die in een afgesloten aircowoning gestopt, een 'sick building'?

Nee, zegt Buitink, het sick building-syndroom is iets van decennia terug, de techniek is inmiddels flink verbeterd. En aan de parkzijde kunnen gewoon de ramen open. "De emissies vallen verderop neer. Eigenlijk zit je daar op de meest gunstige plek die je kunt bedenken."

Er komt voor het binnenklimaat wel een luchtverversingsinstallatie die zo veel mogelijk schadelijke stoffen als CO2, NO2 en fijnstof filtert. Maar deze zal van ecologische kwaliteit zijn en voorzien is van een noodsysteem voor als de elektriciteit uitvalt. Architect Van Vlijmen wijst erop dat zijn hele werkwijze is gebaseerd op ecologische principes die zorgen voor een gezond binnenklimaat en hij dus ook nooit een 'sick building' zou kunnen of willen ontwerpen. En het geluid? Binnen is het 'gewoon doodstil', zoals in The Wall langs de A2, stelt Buitink.

Maar geeft LLNS door op deze manier alle vuile lucht en geluidsoverlast buiten de wijk te houden de minister geen vrijbrief om de wegen alsnog onbeperkt te kunnen verbreden? Nee, zegt Buitink, vanuit het 'eigen achtertuin'-idee treedt er in Lunetten weliswaar verbetering op, 'maar aan de andere kant van de weg wonen ook mensen' en het feit dat er over andere mogelijkheden en vormen van mobiliteit' moet worden nagedacht blijft staan.

Op korte termijn wil LLNS met de wijk in gesprek over het idee, want zij wil de wijk wel bieden wat men ook van Rijkswaterstaat eist, namelijk dat omwonenden mogen meedenken.

Door de beperkte publiciteit zijn er nog niet veel reacties uit de wijk bekend. BOL-voorzitter Hein van Kruysdijk kende het plan ook nog niet, maar zegt na kennisname 'veel mogelijkheden te zien' en toont zich enthousiast over de creativiteit van LLNS om 'problemen op te lossen door andere problemen op te lossen'. "Maar dat wil niet zeggen dat ik voor of tegen het plan ben. Ik heb bijvoorbeeld geen idee wat dit beteken voor de biodiversiteit in de parken."