REGIO |
28 november 2011
|
reageer
|
Door
MarlijnMarlijn, dichtbij-meeschrijver
UTRECHT - De koffer staat midden in de kamer. Ondanks het gevoel dat ik denk dat er iets ontbreekt, zit hij goed vol; kleding, toiletspullen, boeken, kaas en andere reisbehoeften liggen strak tegen elkaar aan. Het mooiste dat ik echter ingepakt heb, is de brief die ik deze week kreeg.
Afgelopen weekend vond mijn uitzwaaiborrel plaats. Elke vierkante meter van onze huiskamer werd noodgedwongen doch gelukzalig benut. Mijn broer en zijn vrouw waren er ook en overhandigden mij iets waardevols. Zij hebben twee kinderen waarvoor deze avond te laat was. Een geweldige dreumes van één jaar en zijn oudere zusje van vier.
Zoals gezegd, schuilt er tussen mijn ondergoed en dagboekkaften een brief. De brief komt van mijn nichtje en luidt als volgt:
Lieve Marlijn,
Ik vind het heel goed dat jij een arm land gaat helpen. Ik heb een tekening gemaakt en vijf centjes en drie speelgoedjes voor een kindje daar. Wil jij het geven? Ik vind je lief.
Kusjes
Op de tekening zitten munten uit verschillende landen geplakt, die ze eigenhandig uit haar spaarpotje heeft gevist. Twee speelgoedbeestjes en een puzzel vergezellen bovenstaande woorden. Het ontroert me. Het zijn slechts vier zinnen van een vierjarig grietje, maar ze maken me warm van binnen. Het is een mooi streven en ik zal aan haar wensen voldoen. Ik ga een kindje blij maken.
To be continued…
Marlijn
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 23 december 2011