LifeStyle |
07 februari 2012
|
reageer
|
Door
MarlijnMarlijn, dichtbij-meeschrijver
UTRECHT - Ze staat voor de spiegel en maakt zich op. In een paar minuten zal hij voor de deur staan. Ze bloost al bij het idee. Ze had hem vorige week in ‘t Hart ontmoet en haar hart was onmiddelijk sneller gaan kloppen.
De hele week hebben ze elkaar gesmst, het werkte verslavend. Haar vriendinnen hadden hem direct al omgedoopt tot prins kuif, omdat zijn haar Elvisverschijnselen vertoonde. Dat had ze ook juist zo sexy gevonden. Ze stift haar lippen fel rood en bekijkt zichzelf nog even van top tot teen. “Buik inhouden en rechtop staan”, fluistert ze zichzelf toe.
De bel gaat en een stroom van zenuwen kolkt als een orkaan door haar lichaam, zelfs haar vingertoppen tintelen. Wat als hij vandaag tegenvalt? Op facebook had zijn gebruikersplaatje haar wel een warm gevoel bezorgd, maar facebook vervormt de realiteit. Ze smijt de laatste prullaria in de kast, werpt een snelle blik in de spiegel en opent de deur. Hij komt binnen en geeft haar een kus. Wat ruikt hij lekker! Zijn ogen glinsteren vriendelijk en met een grapje over haar paardvormige lamp is het ijs gebroken. Ze drinken een, twee, drie, vier biertjes en zoenen op de bank. Hij vertrekt pas de volgende morgen.
Hij staat voor de spiegel en kijkt naar zichzelf. In een paar minuten wordt hij opgehaald door zijn beste vriend. Hij bloost al bij het idee. Vorige week op de bruiloft van zijn neef had hij haar voor het eerst gezien. Hij kende haar niet en had haar daarom niet aangesproken. Hij had haar de hele avond in de gaten gehouden. Ze zat met haar familie aan een tafel links achterin de zaal. Ze hadden met z’n allen een waterpijp gerookt en een kan mint-citroensap geledigd. Haar ogen waren hem direct opgevallen en ze had prachtige golvende haren. Hij kon zijn blik onmogelijk van haar afhouden. Hij had aan zijn broer gevraagd of hij haar kende en die had helaas nee geantwoord. Toen zijn vriend de vraag had opgevangen kwam hij met een brede grijns aan tafel zitten. “Ik ken haar wel, ze is mijn nichtje!” had hij gezegd. “Volgende week vrijdag haal ik je op en neem ik je mee naar El Kuch. Dan zal zij er ook zijn!” Nu was het dan eindelijk zo ver. Hij zou haar voor het eerst ontmoeten. Hij kamt zijn haar, strijkt z’n blouse glad en wacht popelend op het startschot van de avond.
De bel gaat en een stroom van zenuwen kolkt als een orkaan door zijn lichaam, zelfs zijn vingertoppen tintelen. Wat als zij hem niet leuk vindt? Hij had al zoveel over haar gedroomd, een bruidsjurk zou haar immers niet misstaan. Hij werpt nog een blik in de spiegel en opent de deur. Zijn vriend geeft hem twee zoenen en trekt hem grappend mee naar buiten. In El-Kuch zit ze al aan tafel, met drie vriendinnen en haar broer. Hij staat aan de grond genageld. Ze heeft haar haren opgestoken en draagt een glanzende blauwe jurk. Ze kijkt direct op als hij uiteindelijk tegenover haar gaat zitten. “Jij bent de vriend van Jacub toch?” vraagt ze. Hij knikt en voelt zijn wangen gloeien. Hij vraagt haar waar zij Jacub van kent. Haar broer maakt er een grapje over en het ijs is gebroken.
Marlijn (26) uit Utrecht doet voor drie maanden vrijwilligerswerk in Israël en Palestina voor Sabeel en WI'AM.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 13 februari 2012