'het verhaal van de 19'

'Het verhaal van de 19'

Winter 2009 kocht ik met een zeilmaatje een tweepersoonszeilboot van het type Sharpie. We hadden grootse plannen, we wilden ermee aan wedstrijden gaan deelnemen.

Een Sharpie is een houten zes meter lang en slechts 1.42 meter breed klassieke open zeilboot met gaffelzeil en genua. De Sharpie was uitverkoren tot Olympische boot bij de Olympische spelen van 1956 in Melbourne. De Nederlandse gebroeders Kraan waren oppermachtig in die tijd. De gebroeders Kraan waren palingvissers uit de buurt van Leimuiden die na werktijd in overal nog een uurtje gingen zeilen.

Nederland besloot echter uit protest tegen de Russische inval in Hongarije om van deelname af te zien waardoor een 'zekere' gouden medaille verloren ging.

Ik heb vele Sharpies gezien, de meesten waren half verrot of zwaar gerestaureerd en daardoor voor mij onbetaalbaar. Totdat ik een tip kreeg: de familie van Veen uit Hilversum heeft een Sharpie te koop, die is klokgaaf.

Ik ging kijken en was gelijk verkocht. Van Veen was timmerman en had de boot begin jaren '80 van een recreant gekocht die met het bootje wilde gaan vissen op de Vinkeveense plassen. Vissen met zo'n prachtige klassiek houten zeilboot?

Ik heb nog een polyester bootje zei Van Veen, ga daar maar mee vissen, dan neem ik de Sharpie over.

De boot was er in die tijd slecht aan toe. Van Veen verving de kielbalk, de zwaardkast, de spanten en, hij kon niet alleen timmeren, hij werd er in 1985 Nederlands kampioen mee op de Loosdrechtse Plassen

Van Veen vroeg een sympathieke prijs. De oude Van Veen was al blij dat de boot behouden bleef voor het wedstrijdzeilen. Ik was reuze trots en ging als eerste naar Karl Husslage, die heeft een grote schuur naast zijn huis waar de Sharpie gestald kon worden. Husslage woont aan de Eem. Achter zijn huis, aan de kade ligt Jan Duits met zijn motorkruiser. Jan Duits is inmiddels ver in de tachtig, hoort niet meer zo goed maar was als voorzitter van het protestcomité, jaren geleden betrokken bij zeilwedstrijden rond de Loosdrechtse Plassen.

Ik vertelde enthousiast dat ik een Sharpie had gekocht. Dat is mooi zei Jan, welk nummer? De 19 vertelde ik. De 19? zei Jan Duits en hij peinsde zijn gedachten. Die heb ik 25 jaar gelden afgekeurd, die boot was een centimeter te smal.

Daar schrok ik niet van. Van Veen is van een goed soort mensen van wie je ongezien een boot kunt kopen. Let op had Van Veen gezegd: de boot is een centimeter te smal. Dat heeft in de jaren tachtig een enorme rel opgeleverd bij een kampioenschap. Men wilde me de titel ontnemen omdat de boot een centimeter te smal was maar uiteindelijk is de boot met dispensatie van het Watersportverbond goedgekeurd en daardoor mag je er in wedstrijden mee uitkomen.

Inmiddels had de Nederlandse Sharpie klassenorganisatie. Een belangenvereniging van Sharpie zeilers die wedstrijden organiseert mij als eigenaar van de '19' op hun website gezet.

Een paar dagen later ontving ik spontaan een mailtje van een meneer van Efferen uit Rotterdam.

Hij had op internet vernomen dat ik de Sharpie met nummer '19' had gekocht maar hoe kon dat?

De 19 was de boot van zijn in 2002 overleden vader geweest. De boot lag bij de werf Van Klok aan de Emmalaan in Hillegersberg aan de Bergse Achterplas. Bij het bombardement op Rotterdam op 14 mei 1941 zijn een paar afzwaaiers in Hillegersberg terecht gekomen, één ervan ontplofte dicht bij het sharpie met nr 19, die hierbij verloren gegaan is. Zijn vader heeft nog een tijd een stuk wrakhout met de naam bewaard, maar ook dit is bij een verhuizing verloren gegaan.

Ik weer contact opgenomen met de oude Van Veen, kende hij dit verhaal? Ik had destijds een Sharpie met nummer '9' vertelde van Veen. Ik kocht begin jaren tachtig een andere Sharpie, wat nu jouw Sharpie is maar wilde met de zeilen van m'n vorige boot, de 'negen' blijven zeilen. Ik wilde het nummer niet uit m'n zeil halen, dan blijft er een lelijke plek over. Ik informeerde bij het Watersportverbond waar nummer 19 beschikbaar was omdat die boot verloren was gegaan. Ik heb een één voor de negen geplakt waardoor m'n zeil netjes bleef. Het verhaal wat jij vertelt is dus heel best mogelijk. Jouw boot was de '58' waarvan de regitratie verlopen was.

Inmiddels heb ik nog steeds geen spijt van m'n aankoop. De boot ligt 's winters in de schuur van Husslage die in de jaren '60 wedstrijden zeilde en in 1965 als bemanning deelnam aan het EK Sharpie in het plaatsje Setubal in Portugal

Husslage is zo trots dat er een Sharpie in zijn schuur ligt dat ik sinds mijn aankoop geen nota meer voor stalling heb gezien.

Ik heb een trailer en een nieuwe genua bij de boot gekocht alleen, m'n zeilmaat is afgehaakt. Van onze enthousiaste plannen om aan wedstrijden deel te nemen is nog niets gekomen. Ik ben nog steeds op zoek naar bemanning om de '19' nog meer faam en historie te geven.