REGIO |
15 augustus 2012
|
5
|
Door de dichtbijredactie (Gooi en Eembode)
HILVERSUM - 'Hij steelt alles waar hij geld voor kan krijgen', sprak de moeder van de 19-jarige Hilversummer wanhopig tot de rechtbank. Al eerder was haar zoon veroordeeld en nu stond hij terecht voor het helen van een brommer, diefstal van een tuinameublement en de vernieling van een autodak.
De jongeman bekende direct betrokkenheid bij alle feiten. Samen met een paar vrienden was hij op pad geweest. Waarom hij dat deed kon hij de rechtbank niet uitleggen
De grote vraag voor de politierechter van de Amsterdamse rechtbank was hoe de jongen op het rechte pad te houden. 'Hij wil helemaal niets. Als ik hem aanspreek op zijn gedrag reageert hij niet eens. Ik denk dat er ook iets psychisch met hem is. Kan hij niet onderzocht worden', vroeg de moeder, die geëmotioneerd achter in de zaal zat opnieuw.
Voor advocaat Mohrman was het lastig want de moeder betichtte har zoon van nog veel meer strafbare feiten dan waarvan de officier hem afgelopen vrijdag beschuldigde. Hij maande haar dan ook stil te zijn. 'Ik laat me de mond niet snoeren door een advocaat. Ik wil gewoon dat er iets aan het gedrag van mijn zoon veranderd anders loopt het slecht af.'
De officier van justitie stelde voor om de 19-jarige onder toezicht van de reclassering te stellen. De raadsman vond het niet zo'n goed idee. In zijn ogen toont de reclassering alleen betrokkenheid bij makkelijke zaken. 'Een jongen als mijn cliënt heeft meer aandacht nodig en die geven ze gewoon niet. Als hij een keer niet op een afspraak komt zijn we weer terug bij af.'
Het rapport dat de reclassering over de Hilversummer had geschreven was ronduit negatief. De 19-jarige was niet gemotiveerd en zij zagen geen heil in behandeling. Toch vond de officier dat er meer moest gebeuren dan alleen een celstraf van de rechter. De 19-jarige reageerde nauwelijks op de vraag wat hij nu wilde. Een gesprekje apart met de advocaat bood uitkomst. De Hilversummer verklaarde zijn best te doen als hij een behandeling via de reclassering moest volgen.
Daarop besloot de politierechter de zaak aan te houden en vroeg de officier om afspraken met de reclassering te maken zodat er een behandeling kon plaatsvinden. Binnen drie maanden gaat de zaak verder en doet de politierechter uitspraak.