Naam: Aleida Sterk, 91 jaar
Dagelijks leven: huishouden, kerk
Woont: alleen, heeft twee dochters, een zoon en meer dan 30 klein- en achterachterkleinkinderen
Hobby's: de familie

Naam: Chilany Lima, 20 jaar
Dagelijks leven: studeert sociaal pedagogische hulpverlening, werkt bij restaurant Soif, geeft bijles
Woont: met moeder, zus en neefje
Hobby's: winkelen, reizen

Als Chilany vertelt dat ze twintig jaar is, roept dat direct herinneringen op bij Aleida: 'Toen ik zo oud was als jij, brak de oorlog uit. Ik werkte toen bij Jamin op de Westkruiskade. Iemand rende de winkel in en schreeuwde dat heel de stad in brand stond. Ik hield het toen natuurlijk niet meer en ging buiten kijken. Onderweg naar huis kwam ik van alles tegen. Dwalende mensen. Een soldaat, een jongetje nog, die zo verdwaasd uit zijn ogen keek. Dat staat nog helder voor ogen. Wij woonden tegenover de Laurenskerk, ons huis was weg.' Chilany luistert geboeid: 'Dat lijkt me echt heftig. Het is niet voor te stellen.'

Tijdens en na de oorlog was het moeilijk om een huis te vinden. Aleida en haar man woonden een tijd bij andere mensen in. In de vrije tijd was er niet veel te doen, vertelt Aleida: 'De dansschool waar ik wel eens heen ging, was ook gebombardeerd. We gingen heel soms naar de bios maar het is niet te vergelijken met nu.' Chilany werkt in het weekend bij een restaurant. 'Soms ga ik wel eens iets drinken in de stad, of naar de bios of dansen. Maar omdat ik vaak pas laat klaar ben met werken, komt dat niet veel voor.'

Huishoudschool
'Zeg, wat doe jij eigenlijk, zit je nog op school?' wil Aleida weten. Chilany: 'Ik studeer sociaal pedagogische hulpverlening, ik zit in het tweede jaar. Mijn specialisatie, jeugdcriminaliteit, wil ik in Amsterdam doen. Het is een brede studie, uiteindelijk wil ik werken met jongeren die gedragsproblemen hebben.'

Aleida knikt: 'Je moet wat geleerd hebben, anders bereik je niets. Ik vind wel dat jongeren tegenwoordig lang op school zitten. Soms zijn ze al 29 als ze pas klaar zijn. Ik heb huishoudschool gedaan, daar heb ik leren strijken, wassen en koken. Het was voor vrouwen niet gebruikelijk om te studeren. En toen ik trouwde, moest ik ook stoppen met werken. Dat was toen gewoon zo. Nu vrouwen ook werken, is het normaal dat mannen ook voor het huishouden zorgen.' Chilany lacht: 'Ja, het is beter dat het zo is! Ik kan me niet voorstellen dat ik straks werk, het huishouden verzorg en dat mijn man niets zou doen.'

Aleida is jarenlang actief geweest in het vrijwilligerswerk. 'Ik heb bij vele clubhuizen gewerkt en in de wijkwinkel. Tot vijf jaar terug, toen ben ik gevallen en brak ik mijn elleboog. Toen ben ik wat rustiger aan gaan doen. Maar ik ga nog wel naar de kerkdiensten.' Aleida heeft het ook druk met haar familie. Niet zo gek als je bedenkt dat die uit vijf generaties bestaat. Ze pakt een lijst met foto's erbij en vertelt Chilany wie iedereen is.

'Een van mijn achterkleinkinderen heeft een Georgische man, hun kindje heeft een moeilijke naam. Ik heb wel veel feestjes met al die verjaardagen! Laatst had ik maar liefst drie dagen achter elkaar feest. Maar jullie zijn ook hecht met jullie familie hè?' vraagt Aleida. Cilany knikt: 'Ja, familie is voor Kaapverdianen echt heel belangrijk, net zoals respect voor onze ouders. Mijn moeder heeft drie zussen en drie broers, en ik heb veel nichten en neven. Van mijn vaders kant heb ik ook veel familie. Mijn ene oma woont in Spangen en mijn andere op Kaapverdië. Ik kan niet wachten tot het weer december is, dan ga ik naar Kaapverdië.'

Emmers water
Aleida heeft op verschillende plekken in Rotterdam gewoond. Inmiddels woont ze meer dan veertig jaar in de wijk. 'Het is een leuke plek maar er is wel veel veranderd, het is rommeliger. Vroeger veegde je heel het trottoir aan en gooide je er wat emmers water over om het schoon te maken. Dat is nu niet meer.'

Chilany woont bijna vijf jaar in de wijk. 'Daarvoor woonde ik in Zevenkamp. Dat is een hele rustige wijk. Ik vind het hier leuker, het is levendiger en mensen voelen zich meer verbonden met elkaar. Met mooi weer is iedereen op het Bospolderplein. Er wonen veel verschillende culturen bij elkaar. Dat vind ik zo leuk aan Rotterdam, dat het zo normaal is. Maar als je niet met verschillende mensen om kunt gaan, heb je hier weinig te zoeken.'

Aleida is het daar mee eens: 'Ja, dat is zo. Ik ben door de kerk ook in contact gekomen met allemaal verschillende mensen. Het is bijzonder wat er door die contacten soms op je pad komt.' Toch twijfelt Chilany of ze in Rotterdam blijft: 'Over tien jaar wil ik namelijk het liefst op Kaapverdië willen wonen.' Aleida lacht: 'Gelijk heb je. En als je gestudeerd hebt zoals jij, kun je overal wel aan de slag.'

Ook meedoen aan II meet? Bel of mail met Ineke de Maaijer van Havensteder: 010 890 25 25 of ineke.demaaijer@havensteder.nl

(Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door Havensteder)