ROTTERDAM - Terwijl hun klasgenoten en overige leeftijdsgenoten in de eerste week van mei genoten van een rustige vakantie in Nederland of op een vakantieverblijf elders, ging een groep van twaalf leerlingen en twee begeleiders in diezelfde week naar de Indiase hoofdstad New Delhi om daar vrijwilligerswerk te verrichten voor scholen voor straatkinderen.
Na een week verlieten zij de Indiase stad verrijkt met vele ervaringen. Zij konden van de straatkinderen afscheid nemen in de wetenschap dat hun schooltjes een stuk verder waren opgeknapt en zij een kleine bijdrage hadden kunnen leveren aan het onderwijs aan deze kinderen.
Van Hillegersberg naar de sloppenwijken van New Delhi
De twaalf leerlingen uit allerlei klassen van Wolfert Dalton en hun twee begeleiders, docente Engels Saskia Vingerling en docent drama Jorrick Schut, wisten waar zij aan begonnen toen zij zich aanmeldden voor de vrijwilligersreis naar New Delhi. Toch was de overgang van het nog kille, maar redelijk welvarende Rotterdam Hillegersberg naar de hitte en de armoede in de sloppenwijken van New Delhi schokkend. Toch staken ze allemaal snel de handen uit de mouwen. In een paar dagen tijd hebben zij op drie schooltjes voor straatkinderen lessen verzorgd, lesmateriaal overhandigd en de gebouwtjes iets opgeknapt. Daken zijn gerepareerd, WC-potten zijn geplaatst en er is geschilderd.
De groep van twaalf leerlingen werd verdeeld over drie groepen, die ieder een schooltje onder hun hoede namen. De gebouwen bevatten voor de komst van de leerlingen soms niet eens een dak en sanitaire voorzieningen waren er al helemaal niet.
In een week tijd werden, mede dankzij de financiële impuls die een lesmarathon eerder dit schooljaar op Wolfert Dalton had opgeleverd, de nodige bouwkundige werkzaamheden verricht. Er zijn daken geplaatst, er zijn toiletten ingebouwd, er zijn muren gemetseld en van een pleisterlaag voorzien en er is geschilderd. Tussen de verbouwingen door gaven de leerlingen en docenten van Wolfert Dalton ook les op de schooltjes voor straatkinderen. Zo werd er les gegeven in Engels, maar ook de vorig jaar geïntroduceerde “no punching-lessons”, waarin leerlingen, ouders en plaatselijke leerkrachten moeten leren dat je met slaan niet veel bereikt, bleken noodzakelijk en effectief.
Omdat het werken met de straatkinderen en de bouwwerkzaamheden erg intensief waren, was er door de organisatie ter plekke in samenwerking met Saskia Vingerling, de initiatiefneemster vanuit Wolfert Dalton, voor gezorgd dat de leerlingen van Wolfert Dalton ook iets konden doen aan ontspanning en kennismaking met de culturele geschiedenis van India. Er werden bezoeken gebracht aan prachtige tempels en moskeeën, waaronder de Jain Temple en de beroemde Akshardam Temple en er werd uiteraard een Bollywoodfilm bekeken in een plaatselijke bioscoop, maar er werden ook bezoeken gebracht bij de straatkinderen thuis om te ervaren hoe het is om met een heel gezin op een oppervlakte van 1,5 bij 1,5 meter te moeten leven.
Alles bij elkaar zijn de veertien reizigers van Wolfert Dalton vele ervaringen rijker geworden. Belangrijker is echter dat zij een kleine, maar waardevolle verbetering hebben kunnen brengen in het onderwijs aan straatkinderen in New Delhi in India.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op:
07 mei 2012