De informatie op deze pagina wordt u aangeboden in samenwerking met

Heerlijk breeduit zittend genieten van Tango/Mania

Tango Mania (Foto: Promotiefoto )
1 / 1
zoom out
ROOSENDAAL - Onlangs kon u op deze website een uitgebreid interview lezen met Neeltje Verdoorn, choreografe van de productie Tango/Mania, Tanya Schaap, violiste en oprichtster van het orkest Tango Extremo en Michael Sastrowitomo, danser van het gezelschap. Samen vertelden zij over de achtergronden en de (muzikale) keuzes die het Internationaal Danstheater voor deze dubbelproductie heeft gemaakt. Zo was de samenwerking tussen muziek en dans het uitgangspunt in deze voorstelling, waarvoor de twee muziekstijlen, de Argentijnse tango en de Zigeunermuziek uit Roemenië, als de twee pijlers fungeren.

 


‘We
werken vanuit een moderne dans vocabulaire, maar onderzoeken in beide vormen de
verschillende kenmerken van de twee dansstijlen.


De
dansers worden uitgedaagd om tot het uiterste te gaan in de fysieke bewegingen,
maar ook in hun theatrale performance’, liet Neeltje Verdoorn optekenen. Een
dergelijke uitdaging stemt nieuwsgierig en daarom toog ik donderdagavond vol
verwachting naar De Kring om te aanschouwen hoe deze visie gestalte zou krijgen
op het toneel. Voor De Kring was de rode loper uitgerold, maar die was
uiteraard bestemd voor de bezoekers aan de première van ‘Era van Waterman’, een
musicalproductie van het Invitéater, waarvan ik een avond eerder de generale
had bijgewoond (zie elders op deze website). Bij dans is een perfect en dus liefst ongehinderd
zicht van grote invloed op de genotswaarde en daarom verbaasde het me dat kort
voor aanvang de twee eerste rijen nog geheel onbezet waren. Een dergelijke open
invitatie om heerlijk breeduit zittend in het midden van de eerste rij van het
gebodene te genieten liet ik uiteraard niet onbeantwoord. Om me heen kijkend
constateerde ik dat de grote zaal maar magertjes bezet was, en dat is toch een
bedenkelijke ontwikkeling, gezien eerdere, recente soortgelijke ervaringen met
grote producties, waar veel van werd verwacht. De wegblijvers kregen uiteraard
weer eens ongelijk. Zeker met de cultuurloze zomer in zicht moet je elke kans
om de sfeer van het theater op te snuiven aangrijpen, lijkt mij. Helaas denkt
lang niet iedereen daar zo over. In de eerste choreografie, ‘Tot de laatste
Trein’, speelt Neel Verdoorn zoals dat heet ‘met de stijlkenmerken van de tango
binnen het moderne dansidioom. Deze choreografie kan gezien worden als een
doorontwikkeling van de productie ‘Mannen van de Tango’, eveneens van het
Internationaal Danstheater. De tangomuziek is doordrenkt van sterke emoties, en
het traditionele (dans)spel van aantrekken en afstoten heeft Verdoorn een
zinderende lading weten te geven, wat ze zelf omschrijft als ‘een emotioneel
labyrint’. Verward raken en verdwalen, tot je uiteindelijk ergens terecht komt,
of niet uiteraard. Dat is de kern van deze choreografie die goed uit de verf
komt.


 


‘Hora’
van de Roemeen Corneliu Ganea is van een geheel ander gehalte. Hij heeft zich
voor deze choreografie laten inspireren door de grote verscheidenheid van de
traditionele dansen, muziek en rituelen van de Roemeense cultuur. Ganea heeft
dat gecombineerd met hedendaagse elementen en dat levert een sprankelende
voorstelling op. 


De
behoefte aan vrijheid van meningsuiting, eenvoud en een langdurige kracht
tegenover afkeer heeft hij daarbij als ingrediënten gebruikt. De Roemenen
hebben de afgelopen duizend jaren talloze invasies overleefd en troost vonden
ze vooral in de muziek en dans die de eigen identiteit, creativiteit en
rituelen versterken. Helaas was deze droom voor het gevoel veel te snel
voorbij, maar niet getreurd. Ganea kwam na afloop zelf nog even op het podium
om de te schaarse bezoekers een extraatje in het vooruitzicht te stellen. De
gehele zaal nodigde hij uit om middels een korte dansinstructie zelf deel te
worden van het schouwspel. Dat soort publieksparticipatie levert meestal
allerlei hilarische situaties op, zeker wanneer sommigen wel heel erg opgaan in
het spel, maar dat is niet waar ik in het theater op zit te wachten. Het was
mij heel wat liever geweest indien nog een derde choreografie aan de vrij korte
voorstelling was toegevoegd. 


 


Tango/Mania
– Internationaal Danstheater en Tango Extremo. Gezien door Jaap Pleij op
donderdag 18 mei in de grote zaal van De Kring. 


 


FOTO:
ROBERT BENSCHOP


 


 


 


 


 


 


Reageer via Facebook
Plaats een nieuwsbericht
Facebook
Heb je nog geen account? Registreer
Wachtwoord vergeten? Klik hier
Agenda