MIJDRECHT - ….en dan proest hij het uit van het lachen.
“Buurman, heb je jezelf al opgegeven voor het wijkbestuur” vraag ik tijdens een van de vele korte gesprekjes met mensen in onze wijk. Er valt een korte stilte... en dan proest hij het uit van het lachen. Een buurtvereniging vindt hij zulke onzin, dit is zo belachelijk.
Mensen helpen die echt hulp nodig hebben, is wel een goede tijdsbesteding, dat is zijn heilige overtuiging. Daar doet hij met liefde dingen voor; alleen of samen met anderen.
We praten nog wat verder over nuttig vrijwilligerswerk en hoe daarmee is omgegaan in het verleden. Dat goed lopend vrijwilligerswerk om wille van professionaliteit kapot is gemaakt. Vrijwilligerswerk, dat nu door de economische situatie opeens weer moet worden opgezet. Zijn conclussie over dit laatste is helder, “ze zijn gek geworden, daar trapt natuurlijk niemand meer in!”
Als ik verder loop, roept hij me na, “als je een chauffeur zoekt voor dat busje, dan hoor ik het wel”.
Hij weet waarover hij praat.
denker
Dit artikel is voor het laatst aangepast op:
26 april 2012