Zaterdag voor Kerstmis overleed Willem Groen op 75-jarige leeftijd. Na geruime tijd gewerkt te hebben voor de Helderse Courant begon hij in de jaren negentig als freelance sportverslaggever van het Helders Weekblad.
Talloze artikelen over het Helderse zaalvoetbal, veldvoetbal en basketbal zouden volgen. En tijdens de zomerstop leverde Willem bijdragen over de jaarlijkse wielerkoers Tour de Lasalle en het Den Helder Maritiem veldvoetbaltoernooi.
De inzet van Willem Groen voor het weekblad was tomeloos en niet zelden kwam het tot pittige discussies met de redactie over de hoeveelheid kopij die hij wekelijks kon aanleveren. Het was de bedoeling dat Willem als medewerker een aantal bijdragen zou leveren aan de sportpagina. Maar als het aan hem lag, nam hij de hele pagina voor zijn rekening, week in week uit, jaar in jaar uit.
Ondanks verschillen van inzicht hield de relatie tussen Willem Groen en het Helders Weekblad stand. Want zijn verslagen deden ertoe en hij leverde ze zonder uitzondering stipt op tijd aan. Voor de Helderse sport was Willem altijd alert en op pad, waarbij zijn hart lag bij het veldvoetbal, want hij was tenslotte zelf decennialang oefenmeester geweest bij verschillende Helderse voetbalclubs en verenigingen ver buiten de stad. De wekelijkse voetbalverslagen in het Helders Weekblad werden dan ook steevast ondertekend met naam en toenaam: Willem Groen.
De afgelopen jaren sukkelde Willem Groen met zijn gezondheid: rug en knie speelden op, maar zijn gedreven sportverslaggeving ging door. Het was Willems lust en leven. En als hij voor een week of wat uitviel, dan zorgde hij voor een peloton aan vervangers, want de show must go on. Als gevolg van een hersenbloeding is het doek nu definitief gevallen voor Willem Groen. De Helderse sportwereld en het Helders Weekblad zullen hem blijven herinneren als die markante verslaggever langs de lijn, blocnote in de hand, pen in de aanslag. Altijd aanwezig, onvermoeibaar, weer of geen weer.
Willem Groen wordt node gemist.
Ruud Claessen