Als het loonwerk op was, in de herfst, ging Jo Vermaire (74) in de Amsterdamse havens werken. "En in het voorjaar bieten dunnen in de Oostpolder. Mijn broer Jan kwam bij me in dienst, we kregen steeds meer werk en kochten steeds meer materieel. Maar toen in 1980 de economie en de bollensector in een dip terecht kwamen, gingen wij ook bijna om. We hadden flink geïnvesteerd. Met hulp van Kees Pennings en veel steun van mijn medewerkers, werkte ik het bedrijf weer omhoog."

In 1985 kwam zoon Jack (49) in dienst en in 2003 nam hij de dagelijkse leiding van zijn vader over. Jo Vermaire werkt nog elke dag op het bedrijf, maar de druk is eraf. Tegenwoordig doet Vermaire voor 75 procent ander werk dan het bloembollenloonwerk. Jo: "We huurden wel eens een kraan om mest en schelpen te laden. Jack zei: moeten we er zelf niet een kopen. Daar was ik niet zo happig op, maar Jack zette door en die kraan was in 1987 het begin van onze grond-, weg- en waterbouw. Dat is een belangrijke stap geweest."

"We moesten wel breder worden," vult Jack aan. "Het ging begin jaren tachtig slecht in de bloembollen en dat trok ons mee. En we moesten de tijd opvullen waarin er geen loonwerk was. Eerst is het grondverzetwerk erbij gekomen. We hebben onder andere het sportcomplex in Anna Paulowna aangelegd en later Hollands Bloementuin. Daarna is het in een stroomversnelling gekomen, met natuurbouwprojecten, onder andere op Texel en Langedijk."

Elke uitbreiding die Vermaire deed, paste op een natuurlijke manier bij het bedrijf. Jack: "In 1995 is het landbouwmechanisatiebedrijf erbij gekomen. Klanten kwamen hier toch al onderdelen halen en hun machines laten repareren. We verhuren ook grondverzetmachines, inclusief gediplomeerde machinisten. En we maken zelf machines. We hebben onder andere twintig bloembollenkopmachines van eigen fabricaat rondrijden en spoelsorteermachines. We deden af en toe rioolwerk en vroegen een eigen rioolwerker. Toen stelde VEG Riooltechniek, een eenmansbedrijf, voor om op te gaan in ons bedrijf. Dat hebben we in 2006 overgenomen. We leggen riolen aan en herstellen ze, onder andere voor de gemeente Anna Paulowna. Drainage deden we al veertig jaar. Dat begon summier met een greppelfrees en dat doen we nu met de meest moderne machines."

Jack Vermaire voorziet geen grote veranderingen: "Alles wat we nu doen, past bij ons. We hebben onze mensen multifunctioneel gemaakt, ze zijn inzetbaar bij diverse activiteiten van het bedrijf. Het belangrijkste voor de toekomst is de continuïteit van het bedrijf waarborgen. Ervoor zorgen dat al onze mensen kunnen blijven werken. En opvolging vinden. Mijn drie dochters hebben geen belangstelling, dus binnen nu en vijf jaar moet er iets gebeuren. Of er komt iemand bij die het bedrijf gaat voortzetten, of een belangstellende partij meldt zich. De grond-, weg- en waterbouw gaan we zeker verder uitbreiden. Pas nog hebben we een klus van PWN in Bloemendaal aangenomen, natuurbouw in de duinen. Daar gaan we deze en de volgende winter aan de slag. Het bloembollenloonwerk zal minder worden. De bedrijven worden steeds groter en gaan steeds meer zelf doen. We krimpen al vijftien jaar mee op dat gebied. Groeien is makkelijk. De kunst is om op tijd te krimpen zodat je er niet op zekere dag twintig man moet uitsturen. Er staat nu een prachtig bedrijf en dat zie ik het liefst nog eens vijftig jaar zo doorgaan!"

Open dag

Vrijdag 30 december houdt Vermaire van 9.00 tot 22.00 uur een open dag aan de Kreekweg 6 in Breezand. Iedereen is welkom.

Voor kinderen zijn er leuke activiteiten. Ze kunnen onder andere spelen met op afstand bestuurbare trekkertjes. Alle genodigden krijgen een mooi fotoboek, een écht bewaarexemplaar. Andere bezoekers kunnen op de open dag intekenen op het boek. Tussen het moderne materiaal zijn oude machines te zien, waaronder Jo's eerste trekker. Maar ook oude rooi- en plantmachines en oud grondverzetmateriaal. Jack: "We hebben veel oude machines en krijgen steeds vaker materiaal van anderen. Mensen die iets willen geven, kunnen een bedragje schenken voor het restaureren van al die oude spullen, om ze voor de toekomst te behouden. Misschien gaan we nog eens een museum beginnen. Bij mijn vader aan de Zandvaart is het al zowat een museum!"