REGIO |
14 november 2011
|
1
|
Door de dichtbijredactie (Wieringermeerbode)
HIPPOLYTUSHOEF - Een tevreden dirigent, tevreden publiek, twee ereprijzen en een staande ovatie. Wat kun je je als muziekvereniging nog meer wensen? Misschien wat meer toehoorders, maar ach, een bijna volle Ankerkerk is niet gek voor de zondagmiddag.
Voor aanvang gaan de gordijnen in Ankerkerk dicht. Beter voor de akoestiek, is de verklaring. Toegegeven, de Ankerkerk is misschien niet de meest sfeervolle ruimte om een concert te verzorgen, maar met de klank zat het wel goed. Vorig jaar week de Koninklijke muziekvereniging Harmonie nog uit naar de Hippolytuskerk, maar die omgeving bleek niet helemaal bij de muzieksoort te passen.
De Ankerkerk is voor driekwart met toehoorders gevuld, niet gek voor de zondagmiddag. Vertegenwoordigers van zustermuziekverenigingen uit de regio zijn ook present. Er wordt door de jeugd afgetrapt; dirigente Karin Smits heeft de kinderen van het leerling-ensemble Intro de kans gegeven zich muzikaal voor een groot publiek te manifesteren, met telkenmale een groot applaus tot gevolg. Harm en Daan Helder, Sanne Morant en Nick van der Vliet speelden 'zwarte muziek' en werden door enkele Harmonie-leden muzikaal ondersteund. Ook speelden de Niek van der Vliet en Sanne Morant twee solostukken. Chapeau! Als afsluiting brachten de leerlingen van Smits het Pick a bale of cotton ten gehore, dat sloeg op de zwarte muziek die werd gemaakt in de tijd van de slavernij. En natuurlijk wordt ook het publiek bij de muziek betrokken, door het te laten meezingen en -klappen. Na nogmaals uitbundig te zijn getrakteerd op een applaus, maakt Smits plaats voor Jeroen Drenth met zijn Harmonie.
Het fanfareorkest trapt af met de Liretta march uit het Nieuwe Marsenboekje, dat het verhaal van een Italiaanse schone moet vertellen. Direct na dit romantische stuk wordt plaats gemaakt voor muziek uit de langstlopende musical: Les miserables. Al sinds 1980 is dit stuk erg in trek en daarom wordt er hier ook aandacht aan besteed. Een strakke uitvoering, naar het arrangement van Christiaan Janssen. Gastspeelster Riet van Hoesel van Apollo versterkt op altsax in een samenspel met Marijke Mast op trompet het orkest in dit stuk.
We blijven nog even in de musicalwereld, want ook het volgende stuk komt uit zo'n theaterproductie: Miss Saigon, de musical die momenteel exclusief in het Beatrix Theater in Utrecht is te zien. Gesneden koek voor dirigent Drenth, want die speelt de Suite from Miss Saigon op trombone in het orkest dat de musical in Utrecht muzikaal omlijst. Als hekkensluiter voor de pauze wordt The Indonesian boatsong, ook bekend als Sing sing so, uitgevoerd.
Nog voor de pauze aanvangt, treedt voorzitter Henk 't Hart naar voren. Het is tijd om te huldigen, want de Harmonie kent twee jubilarissen. Peter Tijsen kreeg een speldje met oorkonde voor zijn 25-jarige trouwe verband aan de vereniging. Tijsen bespeelde in de loop der tijd meerdere instrumenten, maar momenteel trombone. Daarna wordt Richtje van der Veen naar voren gehaald. Zij is inmiddels vijftig jaar aan de vereniging verbonden, hetgeen natuurlijk ook een speldje, een oorkonde en een bos bloemen waard is. "Want op zulke mensen kunnen we al 124 jaar bouwen," zegt 't Hart. Een belangrijke datum had hij ook al: 6 oktober 2012 zal de Harmonie samen met Jeroen Zijlstra een jubileumconcert ter ere van het 125-jarig bestaan organiseren in sporthal Wieringen.
Na de pauze gaat Harmonie voort met Banda in Festa, oftewel 'muziekkorps in feeststemming'. En dat zijn ze bij de dit korps, want ze zien nu al uit naar het 125-jarig bestaan, volgend jaar. Er wordt bij dit stuk van alles uit de kast getrokken om het zo feestelijk mogelijk te laten klinken. Best pittig voor zo'n beperkte ruimte. Ook Contrasto grosso doet zijn naam eer aan: er zit veel contrast tussen de drie delen waaruit het stuk bestaat. De solo's, kwartetten en 'tutti' kent niet alleen in volume, maar ook nog eens in muziekstijl verschillen. Zo herken je enkele kwartetten bijvoorbeeld aan een renaissancistische stijl.
Mack the Knife is de volgende klassieker die de revue passeert. Het arrangement van Bernaerts wordt niet op alle stukken helemaal correct uitgevoerd, maar geniet evengoed van veel muzikaliteit. De song komt oorspronkelijk uit 1928, maar is bij velen in de bekendheid geraakt nadat Robbie Williams zijn versie op dit lied maakte. Daarna kwam de klassieker James Bond 007, die grote bekendheid geniet sinds het in de films is opgenomen. Als afsluiter en later nog als toegift, maakte Une belle histoire het programma tot een einde. In Nederland kent dit stuk de titel Een mooi verhaal en is het bekend geworden in de versie van Gerard Cox.
Jeroen Drenth is tevreden. "Ondanks dat er wat kleine pechgevallen waren verliep dit najaarsconcert naar mijn volle tevredenheid." Het jeugdopleidingsorkest van Karin Smits kan nog een aantal kinderen vanaf een jaar of acht ontvangen. "Enthousiaste kinderen die iets met muziek willen doen kunnen zich bij mij of op de website www.kmvharmonie.eu kijken."