"Geef me drie jaar de tijd"

"Met de C1 van Wieringerwaard werden we kampioen, dat was trouwens ook de enige keer volgens mij", begint de nu 39-jarige bedrijfsleider van Sportshop Bouwes in het Makado Centrum zijn verhaal. "Ik werd geselecteerd voor de Noord-Hollandse selecties onder de veertien-, vijftien- en zestienjarigen. Die selectie stond onder leiding van Joop Lensen. Als lid van de selectie mocht ik meetrainen bij de voetbalschool van AZ. Ik kwam daarna in de B-junioren van AZ terecht, met jongens als Leen van der Marel, die nog bij Schagen had gespeeld, Michael Buskermolen, Marc Snijders en Arie Obdam, nu technisch directeur bij FC Volendam. Twee jaar speelde ik in Alkmaar in de B1. De laatste stappen hoger bij AZ heb ik niet kunnen maken, dus keerde ik als, zestien-, zeventienjarige terug naar Wieringerwaard."

Leerzaam

"Toen ik terugkwam bij Wieringerwaard, dacht ik dat het met mijn loopbaan als voetballer einde verhaal was. Als jonge speler met toch flink wat ervaring speelde ik destijds bij Wieringerwaard in de vierde klasse met jongens als Piet Verhagen en Joost Schimmel. En weet je, dat was ook weer best leerzaam. Ik was inmiddels aan het studeren voor mijn middenstandsdiploma. Ik volgde die opleiding met in het achterhoofd het idee, een eigen zaak te beginnen. Maar ik wilde weer hogerop spelen, en ben vertrokken naar ZAP, dat speelde destijds in de derde klasse. Twee jaar heb ik bij ZAP gespeeld, toen ben ik weer teruggekeerd naar Wieringerwaard, dat jonge spelers in huis had als Anjo Slot en Angelo Calvisi. Na een jaar werd ik gebeld door Cees Glas, trainer van hoofdklasser Hollandia uit Hoorn. Of ik daar wilde komen voetballen. Nou, ik vond dat wel een mooie stap! Dat zal in 1995 zijn geweest, ik werkte bij Frans Hoek Sports in Hoorn, at ergens iets en ging dan te trainen, drie keer per week. Ik speelde mezelf in de basis, deed mee in de Amstel Cup-wedstrijd tegen FC Twente. Het ging een tijd best lekker in een team met jongens als Kenneth Goudmijn en Dick Knijn. Maar het liep op een bepaald moment steeds minder en Cees Glas viel terug op andere jongens. Ik belandde in het tweede, waar toen Erik Heijblok op doel stond. Ik stond nog wel af en toe wissel bij het eerste, maar vroeg mezelf steeds meer af of ik het nog wel leuk vond: drie keer per week trainen en dan zondagochtend vroeg in het tweede voetballen. Ik besloot weer terug te gaan naar Wieringerwaard. Tot mijn vijfendertigste heb ik daar nog in het eerste gespeeld. We speelden inmiddels wel in de vijfde klasse."

Opgewaardeerd

"Nadat ik negen jaar de jeugd bij Wieringerwaard heb getraind, kreeg ik de kans om als hoofdtrainer aan de slag te gaan. Vijf jaar geleden heb ik mijn papieren als trainer gehaald, hoewel ik vijftien jaar terug al het diploma Jeugd Voetbal Trainer behaalde. Ik ben nu in het bezit van het diploma TC 3, dat staat voor Trainer Coach 3. Dat diploma is opgewaardeerd, waardoor ik mag trainen tot en met de vierde klasse. Trouwens, de afgelopen jaren ben ik ook in gesprek geweest met Winkel en Dirkshorn, dat is niks geworden. Daarbij had ik het idee, dat er bij Wieringerwaard meer uit te halen viel. Inmiddels ben ik vier jaar trainer van 'mijn club'. Dit seizoen gaat het behoorlijk goed. "We staan bovenaan en Callantsoog lijkt me onze belangrijkste concurrent voor de titel. Trouwens, het eerste jaar als trainer ben ik met Wieringerwaard naar de zesde klasse gedegradeerd. Het zou inderdaad mooi zijn, nu met een kampioenschap en promotie afscheid te kunnen nemen."

Schagen

"Rond Oud en Nieuw hoorde ik al van diverse kanten, dat Klaas Bijl waarschijnlijk niet zou doorgaan bij Schagen. Kijk, ik speel in de zaal met Maarten Leijdekkers en Ramon Hoogwoud, dus ja, je vangt wel eens wat op. Maar het eerste echt oriënterende gesprek heb ik 18 januari gevoerd met Bas Wardenaar, technisch coördinator bij Schagen. Er was wederzijdse interesse, en uiteindelijk zijn we dinsdag 31 januari in de namiddag tot overeenstemming gekomen. Ik heb een contract voor een jaar getekend, net als mijn assistent Marc Sleutel. Maar de intentie bestaat om langer met elkaar door te gaan. Je moet natuurlijk wel afwachten of het echt klikt, zowel van mijn kant, als aan de kant van de club."

Realistisch

"We hebben met een realistische blik naar de toekomst gekeken. Wanneer een aantal spelers daadwerkelijk stopt, kan het bestuur van de club niet van mij verwachten dat Schagen 1, in mijn eerste jaar als trainer, mee gaat draaien met de top in de vierde klasse. Kijk, ik hoop dat jongens als Maarten Leijdekkers en Ramon Hoogwoud doorgaan, dat Robin Schouwvlieger blijft, en Mark Breed niet te vergeten. Ik hoop ook dat Frank Broersen blijft, die heb ik er graag bij. Maar als je het zonder die jongens moet doen en met A-junioren een nieuwe stap moet maken, mag je geen al te hoge verwachtingen hebben. Geef me dan drie jaar om een team te bouwen dat wel om het kampioenschap kan strijden. En misschien is doorgaan met voornamelijk jeugd zo gek nog niet. We zullen zien. Ja, ik zie de stap naar Schagen als een mooie kans in mijn trainersloopbaan. Schagen is een mooie club, met veel potentie én uitstraling. Daarnaast zijn de randvoorwaarden goed ingevuld. Ik zie dit als een uitdaging. Maar eerst kampioen worden met Wieringerwaard."