'Enthousiasme kinderen en ouders werkt aanstekelijk'

Van 1 oktober tot en met 10 december wordt de jeugd op zaterdagochtend tussen negen en tien uur les gegeven in de beginselen van het schaatsen. Dat alles voor het luttele bedrag van 45 euro voor het eerste kind uit een gezin en 36 euro voor elk volgend. Dat het voor zo weinig geld kan, is te danken aan de vele vrijwilligers, die zich ervoor inzetten.

"De trainers doen het allemaal gratis," vertelt Max Couperus, "sterker nog: het kost hun geld, want ze hebben ook de JSL-cursus (jeugdschaatsleider van de KNSB, red.) moeten volgen. Ze betalen dat zelf, omdat ze het leuk vinden. De trainers zijn allemaal enthousiast en de ouders vinden het ook leuk, want het is gezellig rond de baan. En het is voor ons ook machtig mooi, op deze manier schaatsles te geven. Zelf heb ik 43 jaar voor de klas gestaan, maar dit is toch wat anders. Je hoeft geen dwang uit te oefenen, want de kinderen zijn er uit vrije wil. Ze doen het allemaal hartstikke graag!"

De gezamenlijke ijsverenigingen hebben van de directie van De Westfries 190 plaatsen toegewezen gekregen. "Het ziet ernaar uit dat het volloopt," zegt Couperus. "We begonnen vijf jaar geleden met 104 kinderen en het is elk jaar meer geworden. Maar 190 is het maximum. Als zich meer kinderen opgeven dan er geplaatst kunnen worden, gaan de oudste voor. Zij kunnen nu eenmaal, als ze van de basisschool af zijn, niet meer meedoen. De jongste krijgen volgend jaar weer de kans."

"Wat we er ook mee hopen te bereiken is dat ze doorgroeien naar de sport. Daarvoor heb je schaatstrainingsgroepen. Tijdens het seizoen worden de deelnemers ook nog uitgenodigd voor wedstrijdjes en toertochtjes. Misschien hebben we wel een kampioen in ons midden. Wie zal het zeggen? In elk geval zorgen we voor voldoende animo. De ijsbaan staat in Hoorn. Een stad van zeventigduizend inwoners, maar die brengt lang niet zo veel jeugd op de been als wij," zegt Couperus trots.



Low budget

Al sinds de opening van de Hoornse kunstijsbaan wordt dit schaatsfestijn georganiseerd. Hendrik Visser kwam op het idee met de zeven ijsclubs van beide gemeenten via de scholen dit op te zetten. Het is een groot succes. "In het begin dachten we eraan een bus te laten rijden, zoals andere clubs ook wel doen, maar daarvan hebben we toch maar afgezien. Dat is best duur en zou misschien bij ouders een probleem kunnen geven. Het moet 'low budget' zijn, voor iedereen toegankelijk. Gelukkig is er genoeg eigen vervoer. Ouders rijden om beurten, nemen ook andere kinderen. Zo heeft het ook nog een sociale meerwaarde," denkt Visser.

In 1972 kwam Hendrik Visser naar de Wieringermeer. Als rasechte Fries zit hem het schaatsen in het bloed. Eenmaal in de polder aangekomen trof het hem dat er amper schaatsliefhebbers waren. "Als er eenmaal ijs ligt, ben ik niet te houden, maar ik kon hier geen maat vinden. Daar werd ik doodziek van. Schaatsen hoort toch bij de Nederlandse cultuur. Gelukkig leerde ik al snel Wieringers kennen. Die hebben wel een schaatstraditie."

Daarom verbaasde het Visser, dat zich voor het jeugdschaatsen meer kinderen uit de Wieringermeer inschreven dan jeugd van Wieringen en dat waren dan ook nog meest meisjes. "Maar op de Alvitloschool hoorde ik dat bijna alle kinderen op Wieringen op een sportclub zitten en dat veel jongens op zaterdagochtend voetballen. Zij kunnen dus niet meedoen, hoe graag ze het misschien ook zouden willen. Die sterke band, die Wieringers hebben met het verenigingsleven, is uniek."

Zou dit jeugdschaatsen op een doordeweekse avond worden gehouden, dan zou de belangstelling misschien nog wel groter zijn, denken Couperus en Visser. "Maar dat is voor ons niet te organiseren, want dan hebben de trainers het te druk. Het is al prachtig dat ze dit willen doen op hun vrije zaterdagochtend. We zouden er wel graag nog een paar bij hebben, want de groepen op het ijs moeten niet te groot worden, anders staan de kinderen te lang stil."

"Het is leuk werk, het enthousiasme van de kinderen en de ouders is aanstekelijk. Je krijgt er ook veel voor terug. Je hoeft er niet veel voor te leren, we hebben er een boekje voor en als je goed kunt schaatsen en feeling hebt met de jeugd, ben je al een heel eind. Belangstellenden mogen een paar keer met ons mee lopen om te zien wat ze moeten doen."



Huilhulp

Ook zouden ze graag zien dat wat ouders kwamen assisteren. "Ik noem dat wel eens 'huilhulp'," lacht Visser, "maar zo ernstig moet je het niet zien. Bij het schaatsen gebeurt het wel eens dat er iemand op zijn achterste valt en zo'n kleintje moet dan wel eens huilen. Dan is het fijn als er iemand bij is om dat op te vangen, want dan kan de trainer doorgaan met de rest van de groep. Een uurtje is nu eenmaal zo om."

Na de lessen krijgen de kinderen ook een diploma, variërend van A tot F. Dat wordt na de kerstvakantie uitgereikt in de Dukdalf. Op de basisscholen zijn inmiddels al inschrijfformulieren verspreid. Opgeven kan nog tot vrijdag 23 september bij Gerben Konijn, tel. (0227) 581079, e-mail g.konijn@quicknet.nl. En dat geldt dus ook voor mensen die zouden willen helpen bij het trainen en begeleiden.