ZORG & WELZIJN |
28 januari 2012
|
reageer
|
Door
jwarm, dichtbij-meeschrijver
ANNA PAULOWNA - Iedere morgen loop ik met Amber, de blindengeleidehond van mijn vrouw, een rondje door het park. Ze kan dan even los en beleefd daar enorm veel plezier aan. Daarbij passeer ik de basisschool waar ze dan net met de lessen zijn begonnen. Amber is een vriendelijk beest en zal altijd even bij de moeders of de kinderen langs gaan en om een aai bedelen.
Zo ook vrijdagmorgen. Amber struint door het “perk” bij de school en heeft de onhebbelijke gewoonte om te speuren naar “kattenstront” om het in het voorbijgaan even “op te ruimen”. Ik hou haar daarbij nauwlettend in de gaten, want als ik ergens een hekel aan heb is het wel aan “hondenpoep”.
Er stuift een “meester” naar buiten. “Meester, meester, er zit een hond te schijten”. Zo blijken de kinderen hem opmerkzaam te hebben gemaakt.
Mevrouw, mevrouw!!!!???? Dit is een schoolplein hoor!!! “Hij zit daar te schijten en loopt naar de plek waar Amber zo net gehurkt heeft gezeten.
“Nou meester als dat al zo zou zijn dan ruim ik dat terstond op” en haal het plasticzakje dat ik altijd bij me draag uit mijn zak. Meester bond netjes in, nog wel op zoek naar iets dat hij uiteindelijk niet zou vinden. Hij bood zijn excuses aan en ging weer terug naar de kinderen in de klas.
Een leermoment zou ik zo zeggen!
Want “meester” boog dit voorval in de klas natuurlijk om naar een positief leermoment. Ik denk dat ik hem hoor zeggen; “Beste kinderen, wat hebben we hier van geleerd?”.
Bijvoorbeeld in het kader van conflictbeheersing iets over mijn reactie. Die was niet echt agressief maar erg discreet was het ook niet. Ga niet direct lopen schreeuwen. Spreek die mevrouw of meneer aan en vraag of hij gezien heeft dat de hond zijn behoefte heeft gedaan.
Want een hond schijt natuurlijk wel, maar het is netter om te zeggen dat een hond zijn of haar behoefte doet. Trouwens weten jullie hoe je “een hond schijt” schrijft? Is het met een korte ei of een lange ij?
Maar het meest belangrijk is natuurlijk dat “meester” uitlegt dat deze meneer een plastic zakje bij zich heeft en alle troep die de hond maakt netjes opruimt en in de afvalbak gooit.
Dit geldt natuurlijk niet alleen voor hondenpoep. Ook chipszakken en blikjes of plastic flesjes die door kinderen op het schoolplein of in de speeltuin worden genuttigd en heel vaak daar worden achtergelaten. Maar dat doen deze kinderen natuurlijk niet! Want dit zijn “lieve schatjes” zoals de “juf” ze in een pleonasme noemde toen ze op het punt stond met ze naar de gymzaal te lopen. Amber kuierde zo’n beetje bij iedereen langs om een stukje genegenheid te scoren. Oh ja en dat loslopen dan, dat mag toch ook niet. Nee u hebt gelijk, maar daar draag ik een pasje voor bij me. Geleidehonden zijn vrijgesteld van de APV……. en dat is de afkorting voor de Algemeen Plaatselijke Verordening.
P.S. Ik begrijp de reactie van “meester” best, maar kan het niet laten om er iets over te schrijven!