Wie denkt dat er in Castricum niets te beleven valt, heeft het mis. Castricum bruist, zo bewijst deze (gelijknamige) rubriek, waarin we ondernemende kunstenaars of, zo u wilt, creatieve ondernemers portretteren. Deze week de laatste aflevering.
Schilder een moorkop na, twintig keer zo groot, hang 'm in een lijst en het is kunst. Doe hetzelfde nog een keer, maar dan in 3D van kunststof en je hebt een drol. Vergelijkbare voorbeelden zijn een levensgrote friteszak of een bijna manshoge hoorn met drie bollen die je soms aantreft voor een snackbar of een ijstent. De vormgeving is grof en de kleuren zijn matig tot beroerd.
Kooiplein
Waarom zou het eerste kunst zijn en het andere kitsch? Deels ligt dat aan de setting. In een museumzaal kunnen dergelijke uitvergrote voorwerpen je nog verrassen. Het vervreemdende effect dat ervan uitgaat, dwingt de toeschouwer er anders naar te kijken. Een aardig voorbeeld van dat effect is te zien op het Kooiplein. In de showroom van een voormalige garage, staan twee enorme stoelen en een vogelhuis. Nee, geen huisje. Maker is Ton van Beest, wiens nieuwste creatie een reusachtige kersttafel is met dito servies. Helemaal opvallend is het, wanneer de showroom 's avonds helder wordt verlicht. Simone Ravier, die er recht tegenover woont, vindt het leuk om ernaar te kijken. "Toen ik hier anderhalf jaar geleden kwam wonen, was het doek van de grote ligstoel oranje, in plaats van blauw nu. En in het nest op de eerste verdieping van het vogelhuis(je) lag een heel groot ei. Als mensen er langs lopen zie je ze vaak even stilstaan om ernaar te kijken."
Raden
Wat Van Beest bezielt om gebruiksvoorwerpen op vijf- tot vijftienmaal de ware grootte na te bouwen, blijft aan de kijker om te raden. Zelf is hij niet beschikbaar voor commentaar, maar Simone is blij dat het er staat. "Het gebouw zelf ziet er verwaarloosd uit, omdat het al langer leegstaat en geen functie heeft. Er zou eerst de bibliotheek in komen, als Nieuw Geesterhage zou worden gebouwd, maar dat gaat niet door. Daarom is het alleen maar gunstig dat het nu dienst doet als atelier." Zelf doet Simone ook aan kunst. Vroeger had ze op school een negen voor tekenen, maar deed er vervolgens niets meer mee. Acht jaar terug heeft ze de draad weer opgepakt en is begon ze met het volgen van cursussen. Simone: "Sinds een paar jaar maak ik in opdracht geboorteschilderijtjes aan de hand van geboortekaartjes of foto's." Ze laat een recent voorbeeld zien, dat zonder meer professioneel oogt. Ze heeft er zelfs een eigen website voor opgezet: www.simoneravier.nl. Het bewijst dat er in Castricum beslist meer kunst te vinden is, dan je op het eerste gezicht zou vermoeden.