BAKKUM - Dat er ook in deze regio aardig wat woningen te koop staan, is bekend. Af en toe zit daar een juweeltje tussen. Zo zijn er zaterdag (10 december) twee honderdjarige panden te bezichtigen, tijdens de NVM-Open Huizendag.
Het gaat om de zogenaamde 'stenen woningen' (een term die werd gebruikt om het onderscheid te maken met de houten zusterwoningen) bij het Duin en Bosch-terrein. "Ze zijn precies honderd jaar geleden gebouwd" weet Henk Stroomer van Makelaarskantoor Kloes en Goudsbloem. "Het zijn Rijksmonumenten die ook nog eens op een geweldige plek staan. Namelijk aan de rand van het landgoed, dat momenteel wordt herontwikkeld, op een steenworp afstand van zowel het dorp als het strand. Wie van nostalgie houdt, moet zaterdag een kijkje nemen. Want dit zijn echt huizen met een verhaal."
Ouderlijk huis
Welk verhaal dat is, weet Bart van Velzen (1961). Want één van de monumentale panden die momenteel in de verkoop staan, is het huis van zijn moeder. Van Velzen: "Ik ben geboren en opgegroeid in dit huis aan de Professor Winklerlaan 19. In mijn jeugd was het adres echter Duin en Bosch 9. Dit laat zien dat in die tijd de binding van deze buurt met het Provinciaal Ziekenhuis Duin en Bosch zeer sterk was. De woningen waren eigendom van Duin en Bosch en de bewoners werkten daar ook allemaal. Ze werkten daar als timmerman, loodgieter, elektricien of begeleider. Iedere morgen zagen wij de vaders naar hun werk gaan. Om twaalf uur ging dan de sirene op het hoofdgebouw en kwamen ze weer thuis om te eten, waarna er 's middags weer werd gewerkt. Een rustige, eenvoudige buurt, zonder poespas."
Verstoppertje
Van Velzen heeft goede herinneringen aan zijn jeugd op en rond Duin en Bosch. "Als kinderen hadden wij daar de wereld in het klein. Het was een buurt met veel ruimte, bossen, grote tuinen, zandverstuivingen en nog meer. Er waren veel kinderen, altijd wel iemand om mee te spelen en we waren als het even kon ook altijd buiten. Groepen van tien, vijftien kinderen die verstoppertje speelden, buskruit of stand-in-de-mand waren geen uitzondering. Als we bij iemand naar binnen wilden, dan liepen wij altijd door de achterdeur naar binnen en riepen 'volluk', gewoon om even te laten weten dat er iemand was binnengekomen. Iedereen was bij iedereen welkom. Uiteraard is de buurt in de loop der tijd veranderd. De huizen zijn door Duin en Bosch verkocht aan onze ouders. Die werken niet meer bij Duin en Bosch of GGZ Dijk en Duin, zoals het nu word genoemd. Maar het is wel altijd een rustige buurt gebleven, die een vertrouwde indruk maakt. Het is nog steeds goed wonen in de 'stenen woningen'."