Ver weg in Dichtbij.nl, met Jing Wu Culture.

Drie Dagen Chan (Zen) Oefeningen: de schok van eenvoudig, ernstig en stil,

Door Q.R. Zhao

Op 5 mei 2010, rond een uur of vijf in de middag, heeft de bus van de Internationale Taizhou Wushu School in de provincie Zhe Jiang ( China ) mij met 6 reisgenoten naar het klooster in Zi Lu Si in de provincie An Hui gebracht, om daar drie dagen lang Chan te beoefenen. Ik had van tevoren mijn reisgenoten verteld, dat we ons tijdens de Chan training strikt aan alle regels van het klooster zouden moeten houden. Dat hield ondermeer in geen vlees en alcoholische dranken. We zouden zelfs drie dagen met nóg strengere regels wel vol kunnen houden, maar omdat ik de nadruk op deze strenge regels had gelegd, waren mijn reisgenoten al erg gespannen

Toen we op onze bestemming aankwamen, was het er stil en verlaten en de poort was gesloten, ik klopte op de poort maar er kwam geen reactie. ik twijfelde of ik misschien bij het verkeerde adres was aangekomen, daarom greep ik mijn telefoon. Degene die de telefoon aannam klonk als een receptioniste van een hotelbalie, dit bracht mij helemaal aan het twijfelen…Even later werd de poort van het klooster op een kiertje geopend, en kwam er een kalig, rond dik koppie uit….. hetgeen ik nogal komisch vond. De persoon die de poort opende bleek een jonge non te zijn, achter haar kwam een monnik naar buiten en zij stonden erop dat zij onze koffers droegen. Zij wezen ons de logeerkamers aan, een andere non, bracht ons naar de eetzaal voor het avondmaal.

Jezus! Drie kleine gerechtjes voor zeven mensen?

De eerste acht dagen van ons verblijf, die wij te gast waren in de Internationale Tai Zhou Wu Shu School, kregen wij elke dag een overvloed aan voedsel, vlees, vis, krab en sterke alcoholische dranken... Toen wij de drie gerechtjes op tafel bekeken dachten wij: ‘Dat, is wel een heel groot verschil.’ Wij, vonden het vreemd genoeg helemaal niet erg dat er zo weinig eten was. We waren in een heel andere wereld beland

Stilte! Zelfs Ademhalen was te luid

Dezelfde avond, heeft, Ru Xun een pelgrim ons om 8 uur naar een kamer gebracht om Chan meditatie te beoefenen. Ru Xun, was tevens onze leraar en tolk. Onze chauffeur werd al snel onrustig en niet zo lang daarna begon een ander te snurken. De rest van de groep, heeft de 40 minuten Chan wel volgehouden. Na afloop vroeg Ru Xun wat wij voelden, tijdens de Chan oefeningen. De een zag vliegende vogeltjes, de ander had het gevoel dat hij omviel en Peter zei dat hij tijdens de stilte ,zijn reeds genezen oorsuizingen weer waarnam. Jan kon niet in de kleermakerszit zitten doordat hij erg last had van zijn lies . Ik zelf had al ervaring met Chan meditatie, dus  ik voelde me leeg, rustig en comfortabel.  Het leek zo stil dat zelfs ademhalen te luid was. Ik had niet kunnen bedenken dat in deze stille omgeving andere mensen zo onrustig zouden worden, zoveel herrie zouden kunnen maken en zoveel pijn zouden kunnen voelen.

Een heel lekker gevoel, maar pas op!

De volgend dag s'ochtends om acht uur, hadden we de tweede keer 40 minuten Chan meditatie, Sven zijn vogels vlogen er nog steeds, Bauke zat wel stabiel, Peter begon de geluiden te verdragen en Jan heeft twee kussens gevonden waardoor hij toch kon zitten. En ik, ik genoot, en vond de 40 minuten te weinig, ik wilde niet stoppen.
'Pas op!!!...... Dit is hebzuchtigheid!' Zei Ru Xun.
'Oeps! Ik ben betrapt, en voelde een schok van schaamte.
Chan meditatie is net als een kat, die wacht op een verscholen muis. Als je gedachten verschijnen , moet je ze meteen laten verdwijnen. Deze gedachten worden door het boeddhisme meestal beschreven als: Hebzucht, Schuld (qua jaloezie etc.), Verslaving (koppigheid, eigenwijsheid enz.). Eigenlijk wilde ik niet stoppen, maar ik kon het niet loslaten. En dan wordt het vasthouden….. en dat leidt tot eigenwijsheid. Dat is dus een ongezonde mentaliteit. Deze gedachten hebben een negatieve invloed op vermogen om te denken en zich te gedragen.

Waarom Chan meditatie?

Ik heb me al heel lang gericht tot Chan meditatie. En ik heb ooit al Chan oefeningen gedaan. Ik heb al die tijd gedacht dat Chan goed was voor martial arts perfectionering.
Na de lunch om twee uur s'middags, namen Ru Xun en Ru Yong ons mee naar een stuwmeer, achter het klooster waar we de lopende Chan meditatie gingen doen. Bij de sluizen van het meer zagen wij dat de dam twintig meter hoog was. Bovenop de dam was het water zo stil dat het eruit zag als een spiegel. Maar onderaan de dam spoot het water er met grote kracht uit. Wij bevonden ons op het dak van de controlekamer dat ongeveer in het midden van de dam lag. Daar hebben wij Tai Ji beoefend. Na de Tai Ji training vroeg Ru Xun aan mij waarom ik interesse heb in Chan. Toen zei ik: 'Voor mensen die Tai Ji Quan applicaties beoefenen is de Chan gedachte zeer belangrijk.' Bijvoorbeeld: wanneer je met de tegenstander aan het sparren bent mogen wij geen confronterende gedachtes hebben, wij mogen ook geen onderschattende gevoelens hebben en wij mogen ook geen zelfmedelijden krijgen. Tijdens het gevecht mogen wij geen planning hebben en geen vooroordeel. Geen opdringerigheid. Sparren is als een Chan oefening, als de kat en de muis. Als je van je tegenstanders wilt winnen moet je de gedachten van hierboven verwijderen, alleen dan kun je als in het spreekwoord in Tai Ji Quan: 'She Ji Cong Ren' (de tegenstander laten komen en geen weerstand tonen, maar meegaan ), een zwakke plek vinden om een tegenaanval in te zetten.

She Ji Cong Ren is makkelijker gezegd dan gedaan. Daardoor moeten wij Chan toepassen in elke Tai Ji Quan training. Alleen dan kunnen we alle verkeerde gedachten verdrijven. Elke keer dat we verkeerd denken doen we het ook verkeerd en de spieren zijn dan gewend aan de verkeerde beweging. Alleen dan krijgen we de goede natuurlijke bewegingen. Op dit niveau, zijn er geen fouten meer dus ook geen correctie. Ha!.... zou dit de Chan van Wu Shu zijn?

Wauw, deze mensen zijn goed zeg!

s'avonds kregen we een uitnodiging voor een gesprek met meester Ru Yi in de Hoofdkamer, om met ons te praten. Eenmaal in het vertrek zagen wij een monnik die met zijn rug naar ons toe piano zat te spelen. Het niveau was hoog. Ru Xun zei dat meester Ru Yi was. Toen Ru Yi zich echter omdraaide, stond ik even stil. Wat?! “hij” is een jonge mooie meid!! Ru Xun vertelde, dat Ru Yi in Parijs 6 jaar aan de kunstacademie had gestudeerd. Voor dat zij non werd was zij professor in de muziek, op een Universiteit in Beijing .Ru Xun stelde ons ook aan Ru Li voor. Voordat hij monnik werd ,heette hij Lu Xun . Ooit heeft hij 100.000 kilometer door heel China afgelegd, om de leefstijl van de mensen te onderzoeken. Door zijn onderzoek is de kennis op dit gebied toegenomen, dus ook hij is een geleerde man.
Naast ons zat een non die rustig en geconcentreerd de Gu Qin (Chinees muziek instrument) aan het bespelen was. Ik ben geen kenner op het gebied van de Gu Qin. Maar ik luister altijd naar nummers als: Missing an Old Friend, Orchid en Evening Song of the Drunken Fisherman. Nu ik haar hoor spelen, hoor ik dat zij simpel, rustig speelt. Maar daarbinnen in voelde ik een stabiliteit die aantrekkingskracht had. Dit niveau was al zo hoog dat het natuurlijk werd. Wederom weer een grootmeester.
Daarnaast zaten nog een paar mensen, waaronder pelgrims en monniken. En iedereen bleek afgestudeerd aan een Universiteit. Ik realiseerde me ineens, dat bijna iedereen in Zi Lu Si hoogbegaafd was.

Thee Ceremonie, iedereen is gelijk

Op de derde dag had meester Ru Yi een 'Geen Ik' Thee ceremonie georganiseerd. Een van de regels van deze ceremonie was dat iedereen een potje thee moest zetten en dit moest geven aan degene die rechts van hem zat. Bij de tweede en derde keer thee zetten moesten we de thee aan iedereen schenken. Ru Yi zei dat we de thee aandachtig moesten maken, dat we vervolgens gemeend moesten knielen voor degene die we thee moesten geven.
Bij deze ceremonie waren allerlei mensen gekomen o.a. de schoonmaakster, de oude kok, en de monniken. Toen ik knielde bij de oude schoonmaakster om thee te geven, zag ik dat haar handen donker, versleten en gerimpeld waren. Toen schrok ik even: Uit mijn ervaring dacht ik dat mensen die van thee genieten vooral aristocraten waren. Ik heb vaak verteld over een bekende Chinese romance: Dream of the Red Chamber, in dat verhaal was er een non die Miao Yu heette, zei zag thee als een heilig en puur voorwerp. Een bejaarde boerenvrouw genaamd Liu Lao Lao dronk uit een van de kostbare kopjes van Miao Yu.  Miao Yu vond het kopje daarna onrein en gooide het weg. Toen dacht ik: 'Kan deze schoonmaakster wel van deze thee genieten?' Maar toen ik naar haar keek, zag ik dat ze met een ontroerde expressie de thee aannam. Ik voelde mezelf een beetje schuldig voor deze gedachten, ik schaamde me en dacht: ‘Wat is de smaak van de thee? Als een mens met goedheid thee gaat drinken proeft de thee goedaardig. Als je vol met kapsones thee gaat drinken, proeft de thee verward. Ik heb in mijn leven nog nooit geknield niet eens voor mijn vader of moeder behalve voor goddelijkheden. En nu kniel ik voor een oude schoonmaakster. Ik voelde meteen dat zij als een grote spiegel was. En zag ik dat ik zó slecht was. Ik voeld mij ineens emotioneel en de grens van mijn hart was doorbroken…….. Ik voelde dat er geen rangorders waren, dat iedereen die barmhartig is gelijk is.

Wij zijn weer terug in de wereld.
s'ochtends 8 mei , was ons vertrek uit het Zi Lu Si klooster. Ru Xun, Ru Li en een kleine non brachten ons weg in de motregen.
Onderweg naar Shanghai hielden we stil, bij een stadje dat Tong Xiang heet, om te lunchen. We bestelden een hele tafel vol gerechten waaronder rund, vis, varken, kip en alcohol. Tijdens de drie dagen in Zi Lu Si mochten wij slechts bami, rijstepap en broodjes eten. Tijdens het avondeten kregen we een klein beetje jonge bamboe, zelf gekweekte sperziebonen en bospeentjes. En een keer kregen wij zelfs een pak melk , dat vonden we al heel luxueus.

Maar amper een paar uurtjes van het klooster vandaan, zitten we onszelf alweer vol te vreten. Zo’n groot verschil, we hadden het eigenlijk niet eens door, alsof we van een andere wereld kwamen.
Ik vroeg daarna aan iedereen wat ze van deze drie dagen hadden gevonden. Ze zeiden dat ze er erg blij mee waren en dat ze eenmaal thuis, Chan zouden blijven mediteren. Ik twijfelde of ze meededen aan deze Chan oefeningen alleen voor de lol, ervaring of nieuwsgierigheid. Mijn lichaam komt in deze wereld altijd weer de verleiding tegen.

Hoe kunnen wij ons verlangen onder controle houden?
Wie weet het?.......... Laten wij telkens  naar Zi Lu Si terugkeren.

Jaarlijks onderneemt Q.R. Zhao in het voorjaar en de zomer een reis met zijn leerlingen om zich verder te bekwamen in Chinese Martial Arts ( vechtkunst) of meditatie.

Meer informatie :

Omtrent lessen, en tarieven, kunt u verkrijgen via de websitehttp://jingwu.nl of telefonisch bij Q.R. Zhao : 06-55161760            .             

JIng Wu Culture is gevestigd in de oude vlinderschool aan de Duitslandlaan 1A ,te Heemskerk,

Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 13 september 2011