Zelfgevangen zeebaars bij Zilt aan Zee

En wat blijkt als we er aan komen? Een stralende avondzon! Niks geen vuiltje aan de lucht. Het is zelfs erg warm. Een graad of 26, naar schatting. Windstil genieten dus van een koel glas wijn op het beschutte terras. Dit is het vakantie-in-eigen-land-gevoel.

Fantastisch uitzicht
Het glas wijn laat overigens wel even op zich wachten, want wij zijn niet de enigen die op dit idee zijn gekomen. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik geniet van het uitzicht. De zee heeft altijd iets van eeuwigheid, en relativeert daarmee stilzwijgend alle dagelijkse beslommeringen. Om ons heen wordt vrolijk geloungt. Er zijn grote, zwarte fatboys, oftewel zitzakken waarop je onderuit kunt zakken. En prachtige knalrode orchideeën in zwarte potten als decoratie.

Zelfgevangen zeebaars
Wij bestuderen op ons gemak de kaart. Op het bord buiten staat dat de zeebaars en de kabeljauw lijngevangen zijn, en dat is ons niet ontgaan. “De bisque en de pomodorisoep zijn huisgemaakt,” zegt onze ober. Ik vind het nu echter even te warm voor een soepje. Ik heb meer zin in een koud visvooraf. De coquilles Saint Jacques met chili gember mayonaise klinken helemaal goed. Mijn vriendin gaat voor een schaaltje pill-pill, oftewel een schaaltje met gamba’s, knoflook, gedroogde pepertjes en olie. 

Snelle bediening
“De zeebaars is door de eigenaar, Fred Beusekom, zelf gevangen,” vervolgt onze ober. “Ik wil die zeebaars wel,” zegt mijn vriendin. Ik heb meer zin in iets exotisch en kies dus voor de wrap met linzen in tikka masala, spinazie en kaas, overgoten met een yoghurt mint dressing. Met name die mintdressing spreekt me aan. Lekker fris, lijkt me.

Jonge meiden en jongens in Zit aan Zee t-thirts zijn druk in de weer om alle klanten snel te bedienen. En zo zijn ook wij aan de beurt. Nu we eenmaal besteld hebben, wordt alles direct gebracht. “In de tweede instantie toch wel een snelle bediening,” merkt mijn vriendin tevreden op. De wijn wordt trouwens geserveerd in een groot Grieks glas, waardoor het lijkt of we meteen een dubbele krijgen. Proost!

Coquilles Saint Jacques
We starten met wat plakken knapperig vers bruin stokbrood van het huis, en een Zilt kruidendip. “Het stokbrood is erg goed,” merk ik op, met een mondvol. Even later krijgen we ook de prachtig opgemaakte schalen met de Sint Jacobs Schelpen en de gamba’s in knoflookolie. De coquilles zijn mooi rosé en smaken heerlijk met de zoetige chili gember mayonaise. De rucola maakt het lekker pittig. Ik zit te spinnen. Met moeite sta ik een schelpdiertje af aan mijn vriendin, zodat ook zij even kan proeven. “Lekker, zeg!” vindt ze. “Verfijnd van smaak,” voeg ik er aan toe.

Salsamuziek
Ik pik wat van haar brood en doop die in de knoflookolie. “Je mag wel wat gamba’s van mij nemen, hoor” biedt ze royaal aan. Dat laat ik me geen tweede keer zeggen. De gamba’s in de hete pepertjesolie zijn niet te versmaden. Lekker pittig. Ik eet mijn vingers er bijna bij op. Echte Spaanse tapas. Met de lekkere salsamuziek op de achtergrond waan ik mij in Zuid-Amerika.

Mooi opgemaakte borden
Even later brengt onze ober de hoofdgerechten. De zeebaars ligt op een bedje van sperziebonen en is gegarneerd met rucola. “Ze zijn hier wel gek op rucola!” lacht mijn vriendin. Enfin, wie niet? En het staat leuk. Het bord is bovendien mooi versierd aan de rand, met een compote van rode ui en bieten. Ook mijn bord met de linzenwrap ziet er feestelijk uit, met de rucola on top. De wraps liggen op een bedje van groene spercibonen en oranje worteltjes en julienne. De tikka masala is wel wat sterk gekruid, en overheersend. De yoghurt mintdressing heeft me op het verkeerde been gezet. Ik had een frissere smaak verwacht.

Subtiele smaken
 “Mag ik even van je zeebaars proeven?” vraag ik brutaal, nog voor ze hap heeft gegeten. De zeebaars combineert fantastisch met de uiencompote en rode bieten. De smaak is erg subtiel. Ik heb meteen spijt dat ik dit gerecht niet heb besteld. Maar goed, ik beloof mezelf nog deze zomer terug te komen en het dan wel te kiezen. We praten gezellig verder en ik pik wat van haar knapperige, goudgele patatten. Voor ik het in de gaten heb, zijn we alweer aan ons dessert toe.

Vakantiekiekje
Ik kies voor het soepje van rood fruit en een sinasappel crème fraiche. “Wat origineel, een soepje van fruit,”zegt mijn disgenote. Zij gaat echter voor de huisgemaakte appeltaart. Ook de dessert zijn een lust voor het oog. “Moet je kijken wat veel appel!” zegt mijn vriendin blij verrast. “Knettergezond.” Ik lach en maak een foto van haar vrolijke toet.  “Zal ik meteen even een foto van jullie samen maken?” zegt onze ober, als hij mij onhandig met de camera in de weer ziet. “Heel graag!” zeg ik. Wat attent, denk ik. Ik ben dol op vakantiekiekjes.
 
Goddelijke sinascrème
De toetjes vormen een mooie afsluiter van de maaltijd. De sinascrème fraiche is werkelijk goddelijk. Het is jammer dat ik zo veel heb gegeten, dat de hele fruitsoep wat te veel van het goede is. “Ik ben wel aan wat lichaamsbeweging toe,” merk ik op, als ik bommetje vol ben. “Laten we nog even een strandwandeling maken.”

Tekst: Daniëlle Smaling