De informatie op deze pagina wordt u aangeboden in samenwerking met

Column Piet Poell: Turkijedeal

Column Piet Poell: Turkijedeal (Foto: Piet Poell)
1 / 1
zoom out
MAASTRICHT - In onze tuin heerst een dictatoriaal geweldsimperium. Voor de goede orde: ik ben niet de dictator, ik ben niet eens de tuinman, onderhoudswerk besteden we uit aan een goedkope werkloze. De tuin zelf is de dictator. Hij heeft ons in de houdgreep: brengen we hem geen offers, plengen we niet ons bloed om zijn planten te voeden, dan neemt hij wraak en overwoekert ons hele territorium. Hij maakt er een jungle van als we hem niet terwille zijn. Offers eist hij en die brengen we hem braaf: we dragen af aan de tuinman. Bij ons gaan geen beesten maar euro’s in rook op.

Ik zou de tuin natuurlijk ook zelf kunnen onderhouden, maar dat is geen optie. Dagenlang zwoegen om er iets presentabels van te maken en de week daarop kun je opnieuw beginnen. Een tuin onderhouden is Sisyfusarbeid. Dan liever pijn in de beurs.

 Ik heb al eens voorgesteld om alles te verstikken onder een dikke laag asfalt. Dat brengt het voordeel met zich mee dat we meer dan alleen onze eigen auto’s kunnen parkeren. De vraag is alleen waarom we andere auto’s in onze tuin zullen toelaten. Het antwoord is: geld. We hebben makkelijk plaats voor een honderdtal auto’s à raison van 1,50 per uur, dat levert ons toch al gauw een leuk bedragje op in een enkel uur, zelfs als je uitgaat van een gemiddelde bezetting van 50%. Zulke cijfers hanteert Q-Park ook, naar ik meen.
 
 Alleen: wij zijn geen Q-Park. Wij zitten aan de rand van een natuurgebied, geen winkel in de buurt, geen voorzieningen voor kinderen, geen geestelijke bijstand voor boomaanbidsters, alleen maar huizen met honden waar je dan ook nog te voet langs moet. Een enkele natuurliefhebber waagt het misschien zijn auto in onze ex-tuin achter te laten om van daaruit op trektocht te gaan, maar je krijgt dan dat gezeik waarom we onze mooie tuin gerecycled hebben tot een asfaltvlakte. Natuurliefhebbers moet je niet hebben op een parking dichtbij de natuur, die hebben overal kritiek op, behalve op de terrorist die ons territorium overwoekert.

 Een kartbaan ervan maken. Dan krijg je de kinderen van Max Verstappen over de vloer, ook niet ideaal.

 Verhuren aan een padvindersclub die er zijn kunsten mag vertonen en er lustig op los mag kappen en boomhutten bouwen. Levert wellicht ook flink wat op.

 Maar die krijg je nooit meer weg. Die zijn erger dan terroristen. Ik mag herinneren aan Baden Powell die ook niet afliet voordat hij en zijn volgelingen ondoordringbare lappen natuur hadden onderworpen aan hun spelletjes en grillen. Petje op, knickerbocker aan, grijsbruine sokken met ruitmotief tot de kuiten en zingend alle planten te lijf.

 Dan kun je beter echte terroristen hebben. Bied ze je tuin aan als oefenterrein. In onze buurt heb je diverse transport- en landbouwbedrijven, makkie om daar een truck te jatten – of een tractor, is weer eens iets anders – en laat ze over je bomen en struiken razen alsof het ongelovigen zijn. Ze zullen je vorstelijk betalen, want wie van je buren biedt hun zo’n uitgelezen kans om de theorie in de praktijk te testen zonder direct gevaar voor vervolging? En daarna de praktische toepassing in Zweden. Of Nice. Of Londen. Of noem maar een zijstraat.

 We zullen vervolgd worden wegens medeplichtigheid. Welnee, tegen die tijd hebben we weer een deal met Erdogan. Hij mag de Turkse Gülen-aanhangers in ons land bedreigen en ontvoeren en wij mogen er verontwaardigde artikelen aan wijden en verder onze mond houden. De Morgen van 5 april j.l. geeft alvast een voorproefje. De westerse pers krijgt heus wel zijn portie. Een win-winsituatie dus.

 De Morgen laat Turken aan het woord die hun zaak moesten sluiten omdat ze bedreigd werden door Erdogan-aanhangers, Turken die ontvoerd dreigen te worden naar Turkije, Turkse leraren die bedreigd worden met de dood. Daar ligt toch een nieuwe markt! Zo’n Erdogan zoekt natuurlijk praktijkruimte voor zijn terroristen en dan komen wij met ons aanbod. Straks razen de vrachtwagens door winkelstraten met veel Turkse restaurants en ik heb geen omkijken meer naar onze tuin. Daar oefenen vernietigingscommando’s à raison van pakweg 100 euro per uur per camion. Kan er makkelijk af; Erdogan kan ook voor miljoenen een paleis bouwen en het is voor het goede doel.

 De politici verdringen zich op elke zender om schande te roepen. Komen die ook weer eens op de televisie.

 Eén stelt zelfs dat ze op moeten pleuren!

 Geweldig toch? De nieuwe Turkije-deal, win-win voor iedereen!

 Schande! hoor ik na elke aanslag op de televisie. Schande! Dit kunnen wij niet tolereren!

 Ja ja, ’t is goed. Doe maar flink je best.

Reageer via Facebook
Plaats een nieuwsbericht
Facebook
Heb je nog geen account? Registreer
Wachtwoord vergeten? Klik hier
Agenda

meer agenda »