REGIO |
21 januari 2012
|
reageer
|
Door de dichtbijredactie, Holland Combinatie ()
UTRECHT - In de eerste maand van dit jaar vier ik onopgemerkt een mooi jubileum.Het is dan precies 25 jaar geleden dat ik mijn eerste bridgeles kreeg, ergens op een bovenkamer in Vianen. Dat ik uitgerekend in deze plaats terechtkwam, had te maken met het feit dat een toenmalige vriendin mij als partner vroeg.
We kenden elkaar nog van de kleuterschool in mijn geboortedorp en dan praat ik over eind jaren veertig. Op wonderlijke wijze kwamen we elkaar vele jaren later weer tegen en toen werden oude herinneringen opgehaald. Aan die altijd stinkende bewaarschool in een voormalig kerkgebouw, waar we met zo'n dertig kleuters uit het dorp opgepropt zaten. In die periode - eind jaren veertig - was bridge niet weggelegd voor een normale sterveling. In mijn dorp vermaakten alleen de burgemeester, de pastoor en de gemeentesecretaris zich met dit spel, de andere ingezetenen bezondigden zich aan meer ordinaire spellen, zoals schudjassen, klaverjassen, rikken, zwikken, pandoeren en noem maar op.
Maar bridge, daar hadden we nog nooit van gehoord. Zoals ook tennis alleen werd beoefend door de dochters van burgemeester Wilhelmus Frederik van Beeck Calkoen. Hoe anders is het in 2012, nu ruim zestig jaar later. Bridge lijkt een volkssport geworden en overschaduwt zelfs het klaverjassen dat door mijn ouders tot hun dood werd gespeeld. Vorige week heeft de gemeente Nieuwegein zelfs huis-aan-huis een folder verspreid onder alle oudere inwoners om hen met een gereduceerd tarief over te halen tot een bridgecursus. Dat zou in mijn jeugd onbestaanbaar zijn geweest.
Mijn eerste bridgeles in het huis van het legendarische duo Fransje en Joop Doorschot had nog een mooie nostalgische verrassing in petto. Tot de deelnemers behoorde ook de vriend van mijn oudste broer en diens vrouw, die ik zo'n vijftig jaar uit het oog had verloren. Het werd daardoor een historische avond waarbij de spelregels even naar het tweede plan werden verwezen.
Uiteindelijk hebben we het mooie bridgespel aardig onder de knie gekregen, ondanks de aparte manier van lesgeven door docente Fransje. Geregeld vielen er afbeeldingen van kaarten die op een bord waren aangebracht, naar beneden. Haar man Joop, die de koffie serveerde, kwam dan hoofdschuddend aanzetten om alles te repareren. Toch heb ik het tot de A-groep van mijn club gebracht waarin ik me aardig kan handhaven.