Asbest-evacuee: 'Ik heb veel vriendjes in het hotel gemaakt'

Voor de drie kinderen is de Stanleylaan in het Utrechtse Kanaleneiland thuis, ze zijn daar geboren en opgegroeid, hebben er hun vrienden. Het gezin was blij dat de renovatie zo goed als voorbij was, met alle troep en stof. "Ze waren bezig de steigers weg te halen", aldus de dochter. De renovatie betrof de badkamer, de wc en de keuken. In april maakten ze drie weken gebruik van vervangende woonruimte. Ze konden wel in hun woning om spullen op te halen. "Een keer mochten we er 24 uur niet in en liepen er mannen in witte pakken." Volgens vader waren ze met verschillende flats tegelijk bezig: "Ze hadden beter eerst rustig de ene flat kunnen afmaken en dan met de volgende beginnen."

Vervolgens brak zondag 22 juli aan. Een groot gebied van de wijk rond de Stanleylaan en de Marco Pololaan werd afgesloten. Wie de asbest-zaak heeft gemeld en waar zich precies de bron van de verontreiniging bevindt, is onduidelijk. Beide zaken worden meegenomen in het onderzoek dat uitgevoerd zal worden door ingenieursbureau BOOT uit Veenendaal, die toeval of niet, momenteel vacatures heeft voor een adviseur en inspecteurs asbest.

Feit is dat donderdag al buiten asbest is aangetroffen. Die is vervolgens onderzocht. De uitkomst werd zaterdag bekend: er waren 'hogere waarden dan goed is voor de gezondheid' aangetroffen, aldus een persvoorlichter van de gemeente Utrecht. Zondagochtend is loco-burgemeester Gilbert Isabella ingeseind, heeft teamoverleg met onder anderen politie en brandweer plaatsgevonden en is besloten tot ontruiming. Zondagavond werd de afsluiting teruggebracht tot een kleiner gebied.

De dochter, die zondagmiddag op bezoek was geweest bij haar oom, mocht het huis niet meer in. Noodgedwongen keerde ze naar haar bezoekadres terug om daar te overnachten. Bewoners van het afgezette gebied werden opgeroepen hun huis te verlaten. Het gezin hoefde niet te worden geëvacueerd, omdat er, zo werd gezegd, geen asbest aan hun kant lag. Zij wonen namelijk in de flat die staat tegenover de flat waar de asbest zou zijn gevonden.

Maandagochtend werden ze echter door Mitros gebeld met de mededeling dat ze voor 14.00 uur het huis uit moesten, omdat de asbest juist aan hun kant lag. Ze hadden een halfuurtje om wat spullen te pakken. Veel hoefde dat niet te zijn, want het was maar voor twee dagen, zo werd gezegd. Het gezin werd ondergebracht in hotel Van der Valk in Houten. "De volgende dag kregen we te horen dat het veel langer ging duren", aldus de jongste zoon.

Hij had het wel naar zijn zin in het hotel: "Ik had daar veel vriendjes om mee te spelen. Sommige kende ik al, andere jongens woonden wel in onze straat, maar ik had ze nog nooit gezien. Die heb ik nu leren kennen." Een lichtpuntje in alle narigheid. "Voor mijn ouders was het niet zo leuk, zij zaten veel op de kamer. Het gezin is vol lof over de opvang in het hotel: "Aardige mensen." Bovendien konden ze, net als thuis, de ramadan vieren, waarbij er tussen zonsopgang en zonsondergang niet gegeten en gedronken mag worden: "Er was 's avonds een buffet en 's morgens al heel vroeg ontbijt."

Medio vorige week kregen de geëvacueerde bewoners te horen dat ze hun hotels moesten verlaten. Dat gold ook voor de mensen die verbleven in het Nieuwegeinse Hotel Mercure. Hier zat met name een groep mensen die als laatsten naar een hotel wilden. Bijvoorbeeld een echtpaar dat een koopwoning bezit in het asbestgebied. De twee zijn emotioneel en ongerust. Want wie koopt een huis dat in een met asbest 'besmet' gebied ligt? Vrijdagochtend verbleven er nog twintig mensen in Nieuwegein.

De bewoners van de Marco Pololaan konden die dag naar hun woning terugkeren. De rest werd voor de keuze gesteld tussen 1500 euro per maand en dan zelf woonruimte regelen of verhuizen naar een logeerwoning van Mitros. De woningcorporatie heeft daarvoor negentig leegstaande woningen uit het eigen bestand in Utrecht en Nieuwegein volledig ingericht. De familie koos voor een logeerwoning en kwam zo in Nieuwegein terecht. "Een mooi huis, vlakbij winkels." Ze zijn blij weer de privacy van een eigen huis te hebben, maar hopen toch voordat eind augustus de scholen beginnen, weer thuis te zijn. Of dat lukt weten ze niet. Want de twee vragen die hen het meest bezighouden worden niet beantwoord: wanneer kunnen we terug naar Utrecht? En is het huis dan echt schoon en veilig om te wonen?