Column | 23 november 2009
|
reacties (1)
Ken je dat? Het gevoel dat je iets al meegemaakt hebt? Het gevoel dat je precies weet wat iemand gaat zeggen. Zelfs dat je wéét wanneer diegene boos wordt. Nou, dat déjà vu-gevoel heb ik heel vaak. Elke dag wel een paar keer. Een rare gewaarwording, maar af en toe best handig.
Het voelt namelijk als een soort van helderziendheid. Je weet wat er gaat komen, en af en toe speel ik er dan ook handig op in. Wanneer ik weet dat ik iemand geïrriteerd moet krijgen, heb ik soms het gevoel dat ik precies weet wat ik die andere keer zei. Uitlokken, maar dan anders. Maar andersom werkt het natuurlijk ook. Een gesprek waarin je vooruit kan zien dat iemand boos wordt, wanneer je een rare opmerking maakt, is handig in de hand te houden. Gewoon die opmerking niet maken.
Onderzoekers zijn al jaren bezig dit verschijnsel te onderzoeken. Er zijn twee theorieën. De eerste is die van de ‘slome’ hersenen. Die verwerken twee beelden of prikkels niet in één keer, waardoor het lijkt alsof je al eens in deze situatie geweest bent. Een andere is dat je buiten je eigen lichaam treedt, waardoor je de gebeurtenis van ‘bovenaf’ ziet, of dat het een teken uit een ander leven is. Een psychisch spel met je eigen lichaam dus.
Zelf heb ik een andere theorie. Nou ja.. zelf. Een leraar vroeg me ooit eens hoe ik gesprekken voorbereidde. Ik gaf toe nooit iets uit mijn hoofd te leren, maar gewoon van mogelijke situaties uit te gaan. En toen kwam voor hem de aap uit de mouw. Bij elke afspraak die ik heb, of het nou een functioneringsgesprek, een afspraak in de kroeg of het kopen van een kaartje bij een loket is, ik bereid alle mogelijke uitkomsten voor.
Het is een soort van analyseren van mogelijke situaties. Met de meeste positieve, negatieve of neutrale uitkomsten hou ik rekening. Ook met eventuele vragen die ik terug kan verwachten, of gebeurtenissen die onder de situatie tussenbeide kunnen komen. Volgens mijn leraar zou dat de reden van mijn déjà vu’s kunnen zijn. Ik héb alles gewoon al eens meegemaakt. In mijn hoofd. Kwestie van veel nadenken. Verklaart misschien ook meteen waarom ik zo’n spierpijn in mijn hersenen heb.
Leander Mascini