BADHOEVEDORP - Christendom en boeddhisme. Hebben deze twee wereldgodsdiensten iets met elkaar gemeen en zo ja wat is dat dan? Annemiek Schrijver, presentatrice van het IKON-programma Het vermoeden, probeerde daar achter te komen met de bezoekers van het tweede kerkcafé in de Pelgrimskerk.
Met een discussie over hoop in de breedste zin van het woord werd de toon gezet. In groepjes vertelde iedereen wat hoop voor hem of haar betekent. Koesteren we valse hoop, laten we alle hoop varen, of is er hoop tegen beter in? Schrijver reageerde op de hoop waarvan het christendom doortrokken is met haar boeddhistisch visie. 'Voor het boeddhisme doet 'hoop' er niet toe, integendeel, boeddhisme is de filosofie van het loslaten van je bagage en verwachtingen. Daarin verschilt het van het christendom. Altijd tussen hoop en vrees leven, tussen geluk en pijn, tussen roem en onbeduidendheid, vindt de boeddhist niet heilzaam. Hij volgt een middenweg: thuiskomen bij jezelf en doen wat je te doen hebt. Het boeddhistische leven gaat over eenvoud. Laat je hart spreken, dan ben je een goed persoon.'
De streng christelijk opgevoede Schrijver vertelde vanaf prille jeugd moeite te hebben met het begrip beloning. 'Als je je bord leegeet, krijg je een toetje.' 'Hoezo een toetje', dacht ze als kritisch kind. 'Is het eten dan niet goed genoeg?' In beloning zit ook een voorwaarde. 'Als je niet lief bent, houd ik niet van je.' Schrijver vertelde dat de moeder van de Dalai Lama alles goed vond wat haar kind deed, ook als het stout was. 'Ik ben onvoorwaardelijk liefdevol opgevoed.' Het gat van als kind niet geliefd te zijn, is nooit te vullen. 'Bij ons, d.w.z. bij ons christenen, is dat gat onnoemelijk groot', stelde Schrijver.
In de boeddha-natuur mogen we zijn wie we zijn. In het christendom mogen we naar de mening van Schrijver zijn wie we zijn omdat God ons schiep zoals hij ons wilde. Het boeddhisme voegt wel degelijk iets toe aan het christendom, namelijk het hart openen voor ieder mens en de hoop vertegenwoordigen voor ieder ander.
Het tweede kerkcafé werd goed bezocht. De reacties zijn positief. 'We zetten de kerkdeur open voor de wereld en dat is goed.' Na het eerste kerkcafé in het teken van Afrika, was het tweede gewijd aan Azië. Vrijwilligers hebben er veel aangedaan de sfeer van het Oosten de kerk binnen te brengen. De Aziatische hapjes en aankleding van de ontmoetingsruimte zorgden daarvoor. Gewaardeerd werd ook het optreden van de Japanse musicus Naomi Sato, die de sho, een Japans mondorgel bespeelde. Het instrument wordt gebruikt bij boeddhistische ceremonies.
Het derde kerkcafé vindt vrijdag 20 januari plaats. Dan staat Latijns Amerika centraal. Plaats: de Pelgrimskerk, tijd: 18.30 uur.