Nog twee weken, dan barst het grootste voetbalevenement ter wereld in alle hevigheid los. De Nederlanders weten het zeker: Oranje is topfavoriet. ‘Wij’ hebben de beste aanval en zullen iedereen van de mat spelen. Die subtoppers van een verdedigers? Ach, dat is een bijkomstigheid. Johan Cruijff zei niet voor niets dat je er gewoon voor moet zorgen dat je één keer meer scoort dan de tegenstander. Elke bedrijfspoule kent maar één winnaar: Nederland. Met een uitbetaalratio van niets.
De Nederlandse bevolking heeft last van de WK-koorts. Alles wat maar met ons nationale voetbalelftal te maken heeft scoort. Zo moeten moeders zo veel mogelijk boodschappen doen. Kindlief wil namelijk zo veel mogelijk WK-poppetjes hebben. En nee, niet alleen die van de Dirk, maar ook van de Deen, Super de Boer en C1000. Albert Heijn komt overigens nu pas met hun poppetjes. De grootgrutter wil een rage veroorzaken en hoop op een toevlucht van ouders. Want ja, kinds wil is wet. Zelfs wanneer je meer geld kwijt bent, omdat je voor de AH kiest in plaats van voor de Aldi.
En wat te denken van mijn overburen? Deze hebben met de koorts in hun lichaam besloten om tientallen pakjes met knaloranje vlaggetjes door de straat te hangen. Inderdaad, al twee weken voor het toernooi überhaupt begonnen is. Gevolg: pijn aan mijn ogen wanneer ik ’s ochtends mijn gordijn open doe, ’s nachts is het een klere herrie omdat die vlaggetjes meeklapperen met de wind en een verlept uitzicht. Dit omdat de vlaggetjes totaal niet kleuren bij de weelderige landerijen die Hoofddorp rijk is (goed, ik overdrijf, maar je snapt mijn punt).
Zelf heb ik nog helemaal niets met Oranje. Ik ken de selectie en onze tegenstanders, maar daar houdt het een beetje bij op. Speelschema’s weet ik (nog) niet. Mijn huis is nog niet versierd en mijn auto is ook nog degelijk wit.
Een goed gevoel heb ik dan ook niet bij het WK. In tegenstelling tot mijn landgenoten denk ik dat Oranje helemaal niet zo ver komt. Nederland is altijd een land van net niet geweest. Wie het Wereldkampioenschap dan gaat winnen? Italië! Waarom weet ik niet. Ik volg gewoon mijn hart. En daar durf ik best geld op in te zetten. Hebben wij toevallig ook een pouletje op kantoor?
Leander Mascini