Ome Rinus, want zo mocht ik ‘Meneer Michels’ altijd noemen, prentte het me vroeger maar al te graag in: ‘Voetbal is oorlog jongen’. En dat geloofde ik. Waarom ook niet? Het was een toptrainer. Iemand naar wie je luisterde als kleine jongen. En ja... als iedereen het doet, waarom ik dan niet?
Hooliganisme is namelijk hartstikke leuk. Het is rammen, knokken en vechten. Laten zien dat je voor je cluppie bent. Dat je ze nooit in de steek laat en trots bent op je logo en clubkleuren. Daarnaast is er niets lekkerder dan iemand van de tegenpartij op z'n kop rammen met een bierflesje. Het bodempje laten breken, waardoor de scherven tot in zijn oogkassen terecht komen en je het bloed met bleekwater uit je shirt moet wassen. Het is geen zinloze domme actie, zoals de media willen doen geloven, maar een leefwijze. Iedereen kent elkaar en heeft respect. Wij zijn echt geen domme jongens hoor.
Nu ik al een jaar of tien knok, heb ik bijna elke eredivisieclub al gehad. Mijn plakboek met krantenknipsels over de verschillende vechtpartijen puilt uit. Bijna ben ik toe aan een tweede boek. Nu mijn cluppie de Champions League weer ingaat, kan ik hem mooi aanvullen met knokpartijen met buitenlandse ploegen. Want die ontbreken nog. Internationale gevecht blijven toch speciaal, ze hebben iets magisch.
Vandaar dat ik het ook zo jammer vind dat Henk Kesler zo’n idiote beslissing heeft genomen. Waarom zouden we om relgevaar de KNVB Bekerfinale moeten verspreiden over twee wedstrijden? Dat is de doodsteek voor het WK in 2018, dat Nederland samen met België wil organiseren. Voor de FIFA staat Nederland compleet voor lul. Het hosten van een bekerfinale wil al niet eens lukken, laat staan een miljoenentoernooi, waar hele volksstammen voor uitlopen. Stel dat Duitsland en Engeland elkaar zullen ontmoeten in de eindronde. Zal de KNVB dan ook besluiten om de wedstrijd twee keer te laten spelen?
Henk heeft een bom onder onze WK-kandidatuur gelegd. En dat is spijtig. Vooral voor de diehard hooligans. Krantenknipsels van rellen tussen Oranje-supporters en die van Argentinië ontbraken nog in mijn plakboek. En ik denk niet dat ze er op deze manier zullen komen. We moeten als hooligans samenklieken en het gevecht met Zeist aangaan. Al is het maar om mijn plakboek te kunnen vullen.
Leander Mascini