REGIO |
10 februari 2012
|
1
|
Door
ruby1, dichtbij-meeschrijver
ZWANENBURG - Ruby woonde naar al haar tevredenheid in Zwanenburg. Toch besloot zij, nadat het werk van haar man daarom vroeg, te emigreren naar Australië. Het bleek een hele stap te zijn. Want het leven down under verschilt ontzettend met dat in de Haarlemmermeerpolder. In een wekelijks feuilleton deelt Ruby haar ervaringen met de dichtbij.nl-bezoeker. Vandaag deel 18: Nederlanders.
Als je hier iemand Nederlands hoort praten gebeurt er iets eigenaardigs met je. Je duikt er op af en zet je leukste gezicht op. Je begint meteen een heel gesprek met een wildvreemde en je wisselt telefoonnummers uit. Als je dan wegloopt denk je : hebbes!
Ik denk dat je het kunt vergelijken met hoe mensen zich gedragen na een ramp of tijdens het wereldkampioenschap voetbal. Dan krijgen ze dat “we zijn 1 grote familie” gevoel.Er worden groepen gevormd en samen staan we sterk. Niet dat emigreren een ramp is maar het heeft wel een enorme invloed op je leven. Je klampt je aan iedere Nederlander vast die in je buurt komt en hoopt dat je vrienden blijft voor het leven.
Dat is natuurlijk belachelijk want in Nederland kan je ook niet met iedereen vriendjes zijn en dat wil je ook helemaal niet. Hier wil je het wel. Het is dat vertrouwde, je kunt lekker Nederlands praten met elkaar, samen verlangen naar een kroket, gevoelens delen en ervaringen uitwisselen. Je hebt elkaar gewoon nodig en zoekt elkaar op. Dat zie je in Nederland ook gebeuren.
De Marokkanen, de Turken, de Polen, Chinezen, allemaal kruipen ze bij elkaar. Je begrijpt dat gevoel pas als je zelf opeens allochtoon bent want dat zijn we hier. In Nederland had ik een forum gevonden voor mensen die willen gaan emigreren naar Australië. Je kunt daar vragen stellen, informatie vinden en contacten leggen.
Ik had daar contact met iemand uit Almere die ook richting Sydney zou gaan. Wij gingen eerst, dus kon ik haar allerlei tips geven en we hebben ze zelfs opgehaald van het vliegveld. Het was een soort blind-date, ik heb best lang met haar geschreven en dan denk je zo iemand te kennen. Dan staan ze opeens voor je, wildvreemde mensen die wel uit Nederland komen maar dat is ook alles. Verder geen overeenkomsten, geen types waar je mee om wilt gaan, geen klik, niets eigenlijk.En kom er dan maar eens van af!
We hebben dankzij een vriendin uit Halfweg die bij ons logeerde, een leuke familie leren kennen waar we feestdagen, verjaardagen en af en toe gezellige avondjes mee doorbrengen. We hebben elkaar gevonden in de supermarkt. Mijn vriendin hoorde haar in het Nederlands bellen met haar man, hebbes!
Dankzij het forum hebben wij ook Eric en Jolanthe leren kennen waar we veel mee optrekken en waar we het heel goed mee kunnen vinden. Omdat je zo ver van huis bent krijg je een hele sterke band met elkaar en met hun is die klik er wel. Dat is gewoon geluk hebben want er wonen best veel Nederlanders in deze omgeving maar ik heb geen idee waar ze zitten. Ik sta vandaag bij de kassa van de supermarkt. Komt er een vrouw naar mij toe, of ik uit Nederland kom.
Ik zeg, ja, ik kom uit Zwanenburg maar waarom vraagt u dat? Zegt ze, omdat u witlof in uw winkelwagentje hebt liggen. Dat is dus ook een manier om Nederlanders te vinden, gewoon in hun karretje kijken wat ze gaan eten!
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 10 februari 2012