REGIO |
16 december 2011
|
reageer
|
Door
ruby1, dichtbij-meeschrijver
ZWANENBURG - Ruby woonde naar al haar tevredenheid in Zwanenburg. Toch besloot zij, nadat het werk van haar man daarom vroeg, te emigreren naar Australië. Het bleek een hele stap te zijn. Want het leven down under verschilt ontzettend met dat in de Haarlemmermeerpolder. In een wekelijks feuilleton deelt Ruby haar ervaringen met de dichtbij.nl-bezoeker. Vandaag deel 10: Inpakken en wegwezen.
De container komt de straat in. Ongelooflijk dat het past, wat een enorm gevaarte! De bel gaat en nadat ik open heb gedaan staan er opeens een man of zeven binnen. Zij pakken verder alles in. Ik heb wel van tevoren verhuisdozen gekregen die gevuld zijn met van alles en nog wat maar de grote stukken en alles wat nog aanwezig is doen zij.
Ik heb kleding en wat spullen apart gelegd die mee gaan in de koffer. Het is vreemd dat als je gaat emigreren je geen kilootje extra mee mag nemen. Voordat de container aankomt zijn we zeker 2 maanden verder en moet je je in de tussentijd maar zien te redden.
We hebben dus besloten om een paar verhuisdozen naar onszelf op te sturen die al onderweg zijn. Daar zitten o.a. een computer in, servies, pannen, bestek, handdoeken, toiletspullen en kleding. Ik heb geen idee wat ik in Australië allemaal wel of niet kan krijgen.
Toen we huizen aan het kijken waren is me wel opgevallen dat de meeste huizen heel ongezellig zijn ingericht. Misschien kun je er geen leuke spulletjes kopen? In Zwanenburg ga je even naar de Dennenlaan en je kunt er van alles kopen. Ik heb geen idee hoe dat daar zal zijn. Heb wel een supermarkt gezien maar verder eigenlijk niet zo goed gekeken wat je daar wel of niet kunt krijgen.
De medewerkers van het verhuisbedrijf weten wat wij wel of niet mee mogen nemen naar
Australië. Dat was ons verteld tenminste, in de praktijk is het toch even anders. Terwijl ik even in de huiskamer bezig ben, zijn er twee mannen in onze slaapkamer die de vuile was, de stapeltjes kleren die in de koffers moeten en de prullenbak inclusief afval aan het inpakken zijn. Gelukkig zag ik het op tijd en konden we het weer uitpakken.
Achteraf zijn er toch spullen meegegaan die verboden zijn, zoals riet en onbewerkt hout. Naar Nederland mag je bijna alles meenemen maar voor Australië gelden strenge regels. Ze zijn doodsbang dat er b.v. een ziekte of een bacterie wordt meegenomen. Zo moet je de zolen van je schoenen boenen tot ze weer als nieuw zijn maar naar de schoenen die je aan hebt kijken ze niet eens. Kleden en matten mogen niet mee, de verhuizers hadden ze gewoon ingepakt.
Dan is het huis leeg en wij vertrekken ook. Zwanenburg is echt een leuk dorp, er komen zoveel mensen nog even gedag zeggen en ons een goede reis en succes wensen. Ik verzamel alle e-mail adressen, kunnen we contact houden via de mail. Dat is wel even anders dan vroeger, zat je 5 weken op een brief te wachten.
Na veel zoenen en tranen gaan we op weg naar de andere kant van de wereld.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 16 december 2011