WONEN |
14 februari 2012
|
reageer
|
Door
matiquina, dichtbij-meeschrijver
ZOETERMEER - Kent u dat? U heeft een afspraak met een kennis en het belooft een gezellige dag te worden. U trekt uw goede humeurjas aan en gaat vol goede moed in de sprinter naar uw afspraak, u heeft er echt zin in!
Dit overkwam een vrouw wiens hele leven doordrenkt is van "pech gehad" en "jammer dan!" Na een gezellige dag met een goed humeur weer naar huis, de deur opendoen en tot de conclusie komen dat er ingebroken is, nee niet in de woning maar in de tuin.
De buurman had zich wederrechtelijk toegang verschaft (dit is dus inbreken), in de tuin, om zonder overleg een boom om te zagen. Zij barste in tranen uit en keek naar de resten die de onverlaten hadden laten liggen, want zelfs opruimen was teveel werk. De schutting en de boom in stukken, alles kapot. Dit soort mensen die dit anderen aandoen noem ik tuig. Zij zijn niet meer dan de neanderthalers van deze tijd. Dus naar de wijkagent om aangifte van huisvredebreuk te doen. De wijkagent erop af, maar de buurman zij dat hij van niets wist, echter er waren mensen genoeg die bevestigden dat de buurman de boom omgezaagd had. Maar nu komt het probleem: de getuigen willen niet officieel getuigen, dus de zaak werd geseponeerd.
En dus zei de buurman tegen het slachtoffer:"Zie je dat zij mij niets kunnen maken". De getuigen durfden geen aangifte te doen uit angst voor bedreiging en intimidatie. Ik zal daar geen oordeel over vellen, want ook ik heb in het verleden mijn mond weleens gehouden na een paar klappen gehad te hebben en bedreigd te zijn. Echter zolang wij niet getuigen over allerlei zaken die fout zijn, zal het tuig zeggen: "zie je wel dat zij mij niets kunnen maken". Lezers u zult misschien zeggen: "schandalig", maar voor het slachtoffer is het een ramp. De boom had een betekenis, een herrinnering, zo weggevaagd door tuig, een neanderthaler, heel jammer.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 16 februari 2012