ALKMAAR - Ooit wel eens meegemaakt dat u werd gesneden? Tot drie keer toe op een Provinciale weg? Door luid toeterende en lachende puistenkoppen?
Ik wel. Met mijn kleindochter achterin werd ik klem gereden, rechts ingehaald en toen zij voor mij reden stonden ze bovenop de rem. Zonder enige reden. Om te laten zien wat zij wel durfden.
Thuisgekomen besloot ik aangifte te doen via internet van 'roekeloos rijden'. Ik heb het kenteken eindeloos herhaald totdat ik thuis was en wist dat het (natuurlijk) een Golf was. Die aangifte invullen was nog een hele klus. Tot sofinummers aan toe. Ik verwachtte - gelovend in gerechtigheid - dat zich maandag wellicht telefonisch een agent zou melden die mij kwam vertellen wat er aan wordt gedaan. ‘Nu loopt het goed af, maar straks gebeuren er echt ongelukken’, besloot ik namelijk mijn aangifte.
Bijna een week later heb ik nog niets gehoord en ik besluit eens te informeren. ‘Nee mevrouw, wij doen niets anders als gegevens verzamelen. Wat u ons gestuurd heeft sparen we op en als we dan nog een paar keer een aangifte krijgen, nemen we contact met de betreffende chauffeur op. Mensen kunnen namelijk wel zoveel zeggen. We bekeuren alleen als een agent het zelf gezien heeft’.
Potver........Denk je nou echt dat ik op zaterdagmiddag zo'n ingewikkelde aangifte ga zitten invullen voor niets? Maakt het uit dat het hier iemand betreft die waarschijnlijk net zijn rijbewijs heeft? Wat kost het voor moeite om de betreffende hufter eens te bezoeken, te vertellen dat er aangifte is gedaan en dat hij in de gaten wordt gehouden? Nee, het gaat om het verzamelen van informatie. Blablabla. Geen papieren maar daden zou ik zeggen. Zo'n bezoekje van een agent in uniform doet hopelijk iets voordat er ongelukken gebeuren.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op:
28 juni 2012