REGIO |
16 februari 2012
|
2
|
Door Noordhollands Dagblad
ALKMAAR - Onverrichter zake draait het zwarte, geblindeerde busje het terrein van het asielzoekerscentrum in Alkmaar weer af. Het Irakese gezin dat gisteren moest vertrekken, weigerde in te stappen omdat de moeder zich te ziek voelt voor de reis.
Voor de slagboom verzamelt zich al vroeg een groepje mensen. Bekenden van de familie en Alkmaarse raadsleden. Ondanks de PvdA-jassen en GroenLinks-sjaaltjes staan ze te vernikkelen van de kou, omdat het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) ze de toegang tot het terrein weigert.
,,Ze mogen mij wel meenemen'', zegt Hussain, de vader van het gezin in kwestie. Ook hij staat buiten de poort. ,,Als ze mijn vrouw voorlopig maar hier laten. Ze is heel erg ziek.'' De dertigjarige Mrouj heeft een ernstige vorm van zwangerschapsmisselijkheid, en ligt al maanden met een voedingskastje en een sonde in haar neus plat op bed.
Hussain heeft een stapel papieren in zijn hand. Het zijn brieven van onder meer artsen van het Medisch Centrum Alkmaar en van een verloskundigenpraktijk waarin wordt geadviseerd Mrouj niet te verplaatsen. ,,Wat gaan we doen straks?'', vragen Tineke Komen (PvdA) en Saideh Hashemi (GroenLinks) aan het steeds groter wordende groepje. Het is al na tienen, het uur waarop de familie zou worden opgehaald en naar Groningen gebracht. Iedereen is nieuwsgierig naar wat er gaat gebeuren. ,,Ze zullen Mrouj toch niet bij handen en voeten oppakken? Staan kan ze niet'', zegt iemand. ,,Zal ik mijn auto voor de slagboom zetten, zodat ze er niet door kunnen?'', stelt een ander voor.
Dan verschijnt het busje in de straat, de groep actievoerders schuift zwijgend opzij en de slagboom zwaait open. Hussain waarschuwt telefonisch zijn vrouw. Zullen Mrouj en haar driejarige dochtertje instappen, is de grote vraag.
,,We staan hier niet omdat we ons willen bemoeien met het verblijf van dit gezin in Nederland'', benadrukt Hashemi. ,,Maar we zijn het in Alkmaar zat dat er in Alkmaar zo met kinderen heen en weer gesleept wordt.'' Na vijf minuten verschijnt het busje weer voor de slagboom. Leeg. Mrouj ligt nog op bed, Hussain gaat naar haar toe. De Dienst Terugkeer en Vertrek gaat bekijken wat deze weigering betekent. Zij bepalen wat er nu gebeurt met Mrouj, Hussain en hun dochter Shams