Regio | 27 december 2011
|
Ingezonden door: boswachter
BERGEN NH - Al sinds een jaar of tien zien we zitten, struinen, eten en horen we ze zingen op een vaste plek aan de rand van de duinen. In het westen van het land zijn ze eigenlijk al dertig jaar uitgestorven. Maar iedere winter zijn ze op deze plaats, vlak langs de weg, te zien. De aantallen van deze vogel zijn sinds grootschaliger tuinbouw, versnippering en verkaveling hard achteruitgegaan. Ook de toename van insecticiden en herbiciden als bestrijdingsmiddel en toenemende recreatiedruk zijn hier debet aan. Tot ongeveer 1980 broeden ze nog vaak bij ons in de buurt en in de duinen. Daarna ging het hard achteruit, het gaat nu alleen nog goed op de Veluwe, in Drenthe en Limburg. En dan vooral aan de rand van heidevelden.
De Geelgors! Een mooie opvallende vogel, geel met bruine strepen, witte staartveren en opvallende zang. De tweede Latijnse naam van de gors is “Citronella” wat verwijst naar de citroengele kleur. De geelgors zingt meestal vanaf een goed zichtbare plaats op struik of heg. Daar voelt hij zich het best thuis, heggen, houtwallen en akkertjes.
Deze mooie zanger is een stand of zwerfvogel, maar dan vooral niet in het westen van het land. Ze eten voornamelijk zaden, bessen en pitten.Dit is goed te zien aan de korte, sterke, dikke snavel. In de broedtijd worden ook wel insecten en wormen gegeten. De nesten zijn te vinden onder kruiden en struiken. Het zijn kuiltjes op de grond, bekleed met gras, stengels en blaadjes.
Tot enkele jaren terug was het een soort die op de rode lijst stond. De teruggang was zo dramatisch dat het wel nodig was. Nu gaat het iets beter met de geelgors, maar nog lang niet goed genoeg. We gaan er alles aan doen een goede biotoop? leefomgeving te maken voor deze prachtige zanger. Heidevelden open houden houtwallen maken enz. niet alleen in de duinen maar ook in parken en tuinen. Dan kan ieder weer genieten van deze mooie citroenkleurige zanger.
Ben Hopman, boswachter.
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 03 januari 2012