REGIO |
06 februari 2012
|
reageer
|
Door
ibo, dichtbij-meeschrijver
HEERHUGOWAARD - Een nieuwe winter is geland, een koud geluid
ontspringt de stalen grond; het volgt mij op de voet.
Tot in de verste verte leeft de rijp zich uit.
Ons kikkerland oogt bikkelhard, mijn adem wit.
Sloten liggen languit dicht en poldergrond
is lijkbleek weggetrokken, reigers missen spijs.
Boerderijen wolken gruizig. Alom
valt verschoten winterlicht. Verkleumde neuzen
zijn te tellen, koeienlijven warm gestald.
Mijn hart voelt stroef, het polderpad spekglad.
Tijd verglijdt, maar traag. Ik ril als blote bomen
zo stil en denk plots aan dat eerste vijgenblad –
© Inge Boulonois
Dit artikel is voor het laatst aangepast op: 07 februari 2012