Franse film Intouchables: Optimistisch of racistisch?

Subliem en hartverscheurend komisch acteerwerk in Intouchables, een op ware feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. Er is ontzettend veel geschreven over deze film, van veel lof over het optimisme en het onder de aandacht brengen van achtergestelde groepen, in dit geval een gehandicapte en een kansarme jongere. Daarnaast is er de hevige kritiek op de vervanging van de in het echt Arabische verzorger voor een zwarte Afrikaanse immigrant. In Amerika vindt men de film racistisch en vol met te dik aangezette stereotypen. Maar dat zegt waarschijnlijk meer over de Amerikanen zelf. Feitelijk is Intouchables het franse woord voor de onaanraakbaren, de groep waardelozen die gediscrimineerd en buitengesloten worden en daar zou je beide hoofdfiguren onder kunnen schakeren. Maar ik laat de maatschappelijke discussie voor wat het is, want deze film is zo oprecht, liefdevol, grappig en meeslepend gemaakt. Stap gewoon de bioscoopzaal in, verlies je in het verhaal, ga houden van de bijzondere personages en kom de bioscoop uit als een geraakt mens!

De vriendschap is het hart van de film
Ik zal niet teveel verklappen over het verhaal, want dit is echt een kwestie van zien en ervaren, maar even kort dan: Miljonair Philippe (François Cluzet) is na een ongeluk tot aan zn nek verlamd en is op zoek naar een persoonlijke verzorger. De jonge Senegalees Driss (Omar Sy) is een jongen van de straat en solliciteert om zijn uitkering te behouden. Driss is ongenuanceerd en onaangepast, toont totaal geen medelijden en is na de sociaal wenselijke antwoorden van de overige sollicitanten een verademing voor Philippe. Tegen alle verwachtingen in krijgt hij de baan. Beide verleggen hun grenzen, durven elkaar te vertrouwen en belanden in een avontuur waarin humor en ernst hand in hand gaan. De energieke en onbehouwen Driss brengt leven in de brouwerij voor het depressieve en strakke huishouden van de gehandicapte weduwnaar. Langzaamaan komt de liefde weer in huis. De film levert een veelheid aan hilarische momenten op die zelfs de grootste cynicus een glimlach op het gezicht doet toveren.

Crisis is kans
Intouchables laat ons zien dat geestelijke onafhankelijkheid uiteindelijk al het andere onbelangrijk maakt. Het is een hartverwarmend verhaal over vriendschap en mogelijkheden. Het laat zien dat het niet altijd makkelijk is om een vreemde te vertrouwen maar het resultaat is het meer dan waard. Deze film biedt troost. Hij laat zien dat er een oplossing is in tijden van crisis: de ander. In onze samenleving staat egoïsme voorop. Maar bij tegenslagen red je het niet alleen. En zoals de echte Philippe het verwoordde in een interview: "Voor mij heeft het lang geduurd dat ik inzag dat je je beter voelt als je samen bent". 

Cijfer: 8,5  
                               
Klik hier voor actuele draaitijden in bioscoop Wolff Groningen
Tweet 0