Door de bril van Alex: Populair
REGIO |
04 juli 2012
|
reageer
|
Door
Alex A Scheijbeler, dichtbij-meeschrijver
Ik hou niet van feestjes. Ik moet daar eigenlijk helemaal niks van hebben. Maar je ontkomt er vaak niet aan. Je moet soms omdat je de familie moet plezieren. Je aanwezigheid is gewenst. Afgelopen vrijdagavond ging ik eens met plezier naar zo'n feestje. Ik had er erg veel voor over gehad. Van het midden van het land helemaal naar het puntje van Nederland dus Zoutkamp. Ik mag de Zoutkampers. Recht door zee, nemen geen blad voor de mond. Ik hou van hun uiterlijke stoerheid, innerlijke gemeende warmte. Ben ook met een Zoutkamper getrouwd moet u weten.
Ik trotseerde vele sleurhutten, meedogenloze vrachtwagens en honderdend motoren op weg naar de TT in Assen, om uiteindelijk de sleutel in Zoutkamp uit het contact van mijn auto te trekken. Voor Zoutkamp heb ik wat over.
Het eerste wat ik zag, toen ik daar uit mijn auto stapte: een toerist! Die zijn in Zoutkamp gelijk te herkennen aan hun korte broek, melkwitte benen met de verplichte witte vakantiesokken en de eeuwige Jesus sandalen aan hun kalk-nagelende voeten.
De sleurhutnomaden trekken momenteel met duizenden door Nederland. Gepensioneerden of vuttende zieltogende armlastigen, WAJONG of WAO of Drees figuren, dit nog met de oude vertrouwde potglazen ziekenfondsbril vanuit het ziekenfondspakket.
Sleurhutnomaden zijn niet gebonden aan schoolvakanties. Vooral fotograferende sleurhutnomaden zijn beangstigend. Ik kon er vrijdagmiddag nog net eentje ontwijken die pontificaal uit zijn auto was gestapt en een dode egel aan de kant van de weg aan het fotograferen was.
Bijna, ja bijna op een haar na, had ik een foto kunnen maken van zowel een dode egel als een dode sleurhutnomade.
Op het feest met vele honderden mensen was iedereen weer eens modern bezig met hun mobiliteiten. Twitter, Hyves, Facebook. Aan de blikken kun je zien of ze serieus bezig zijn of met porno. Kijken ze er hijgerig bij dan is het serieuze porno. Toen ik binnenkwam schreeuwde iedereen ineens: Alex, Alex! Ik bleek dus populair te zijn. Even later werd ik schielijk gefotografeerd door de amateur-paparazzi. De hele tafel wilde laten weten dat ze mij, ja juist mij, volgden op Facebook! Maar ook al mijn stukken op Groningen dichtbij lazen. Iedereen wilde natuurlijk de populaire BN-journalist stiekem fotograferen.
En als journalist kon ik de Zoutkampers gelukkig geruststellen: De tram zou nooit tot Zoutkamp komen, als die er überhaupt ooit komt. Wat gaat er verder in het volk om? Hoe is hun seksleven? Waar hebben ze het aan tafel over? Wat stemmen ze op 12 september? En wat doen ze met mijn foto's? Waar halen ze de wekelijkse babi pangang weg? Voer voor de komende weken. Het gaat toch allemaal door je heen.
Nee: Zoutkamp, waar iedereen mijn vriend is via Facebook of Groningen dichtbij, daar kan ik momenteel niet meer stuk. Spelende kinderen groeten mij, flirtende pubers willen daar mijn handtekening, beeldschone huismoeders willen daar met mij op de foto, trotse huisvaders zeggen daar mij te kennen. En oma's kunnen vertellen hoe ze over de dansvloer zijn gesleurd door mij.
Kortom: Door de bril van Alex op woensdag gehaktdag kan niet meer stuk met zoveel Facebook-vrienden. Tegenwoordig loop ik; dapper, kloek, kloekmoedig, moedig, onbevreesd, onverschrokken, onvervaard, stoutmoedig door Zoutkamp en omstreken.